Η ώρα της ευθύνης έφτασε. Ο ψηφοφόρος καλείται να αποφασίσει υπεύθυνα. Θα δώσει ένα πρώτο μήνυμα με τις επιλογές του, τόσο στους δήμους όσο και στις περιφέρειες. Αφορά πρωτίστως τις κοινωνικές δομές, την καθημερινότητά του, τη ζωή του στην πόλη και τις γειτονιές. Το μέλλον το δικό του και των παιδιών του.
Το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι έχει κατακτηθεί έπειτα από πολλούς αγώνες. Δεν προσφέρθηκε άκοπα, δεν είναι προς εκμετάλλευση, δεν παραχωρείται. Το γεγονός ότι πολλοί προσβλέπουν σε υφαρπαγή της ψήφου δεν είναι κάτι καινούργιο. Υπήρχε και θα εξακολουθήσει να υπάρχει, αλλά και πάλι αποτελεί ευθύνη του πολίτη, που έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο.
Η κρίση αποτέλεσε για όλους αφορμή για βαθύτερους αναστοχασμούς. Τις συνέπειές της βιώνει το μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, που εξακολουθεί να έχει δικαίωμα και στο όνειρο και στην ελπίδα. Δικαιολογημένα μπορεί να αισθάνεται θυμό, αλλά στην κάλπη καλείται να αποφασίσει με καθαρό μυαλό.
Η κοινωνία, που στενάζει, έχει ανάγκη από λύσεις στα προβλήματα, μικρά και μεγάλα. Η παραίτηση, η αποχή και η αδιαφορία δεν δίνουν λύσεις. Αφήνουν την επιλογή στους άλλους. Η δημοκρατία, όμως, απαιτεί τη συμμετοχή. Για να είναι όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικό το αποτέλεσμα.
Τώρα, εν μέσω κρίσης, η χώρα έχει περισσότερο ανάγκη παρά ποτέ τη συμμετοχή των πολιτών. Εχει την ανάγκη των ενεργών πολιτών, η δράση των οποίων υποχρεώνει την εξουσία να λειτουργεί προς το δικό τους συμφέρον.
Ο πολίτης δεν έχει παρά να σταθεί πέρα και πάνω από τις αντεγκλήσεις και τις κομματικές αντιπαραθέσεις. Δεν είναι υπηρέτης των κομμάτων, αλλά τα κόμματα είναι αυτά που καλούνται να υπηρετούν τον πολίτη.
Οι εκλογές δεν αποτελούν δημοσκόπηση. Οι μετρήσεις της κοινής γνώμης προσφέρονται για κομματικά παίγνια και τη δημιουργία εντυπώσεων. Αλλά τώρα είναι η ώρα των πολιτών. Κυρίως αυτών που δηλώνουν ότι δεν ξέρουν, αυτών που δεν απαντούν. Οι κάλπες αποτελούν την έκφραση της βούλησης ενός λαού που επιλέγει να είναι κυρίαρχος. Είναι η ώρα της κρίσης και της απόφασης.