από βαθύ (όχι ιθάκης) , Τρίτη, 7 Απριλίου 2015 | 8:43 μ.μ.
Γράφει ο mitsos175.
Ο σαμποτέρ Αντώνης. Πως λέμε ο καραγκιόζης γιατρός; Κάτι πιο γελοίο. Ο Σαμαράς από τη μια “κάνει πόλεμο με νύφες και μ εγγόνια”, μαζί φυσικά με τους κουμπάρους, τα ανίψια και τους λοιπούς συγγενείς κι από την άλλη παρακαλά γονατιστός τον Αλέξη να συγκυβερνήσουν!
Αλλά στο ΣΥΡΙΖΑ θεωρούν ότι είναι κόλπο να μπει μέσα στην κυβέρνηση και να τα κάνει μαντάρα. Καλά το κατάλαβαν αλλά υπάρχουν και κάποιες άλλες “λεπτομέρειες”.
Προφανώς ο δοσίλογος πρώην καταλληλότερος θέλει να σώσει το πολιτικό του τομάρι. Γι αυτό δεν υπολογίζει ούτε καν τους γαλάζιους, που τους στάθηκε το κουτόχορτο στο λαιμό, μόλις το άκουσαν. Να κάνει η ΝΔ τη δουλειά του ΠΑΣΟΚ στη νέα τσόντα “Μνημόνιο 3 (με το συμπάθιο), σκύψε να σε πονέσω κι άλλο”. Ξέρεις τι είναι να επιστρατεύεις ως και χαρτιά υγείας και στο τέλος να παρακαλάς να συνεργαστείς μ’ αυτούς που πριν έβριζες; Όχι; Ρώτα τους πασόκους πως ένιωθαν, ως δεκανίκι της ΝΔ.
Φυσικά κι ο Σαμαράς μόλις μπει στην κυβέρνηση θα προσπαθήσει να εφαρμόσει ακροδεξιά πολιτική, να καλύψει τα ίχνη του, να βολέψει τους δικούς του και κυρίως να κάνει οτιδήποτε του λεν οι δανειστές, όπως έκανε ο Βενιζέλος πριν από αυτόν. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως δεν πρέπει να ανησυχεί τόσο για τη ΝΔ. Ναι, κάνει κλεφτοπόλεμο, σίγουρα έχουν λυσσάξει που δεν έχουν την κουτάλα, κάνει ότι μπορεί για να γίνουν οι εντολές των δανειστών Αλλά:
Για το μόνο που είναι ικανός ο Σαμαράς είναι να καταστρέφει και να αυτοκαταστρέφεται. Σε όσες κυβερνήσεις συμμετείχε πήγαν άπατες. Τυχαίο; Όχι μοιραίο. Είναι… πως να το πω ευγενικά; Σαν κακοήθης όγκος, σαν γάγγραινα, σαν βόμβα έτοιμη να εκραγεί; Κάπως χειρότερα. Παντελώς ανίκανος κι εντελώς εγωιστής. Καλός συνδυασμός, όταν τον έχεις για αντίπαλο.
Ο χειρότερος εχθρός όμως είναι τα λάθη του καθενός. Οι επιπτώσεις των οποίων είναι ευθέως ανάλογες με την θέση στην οποία βρίσκεται. Δηλαδή όταν κάνει λάθος ένας απλός άνθρωπος υπάρχουν επιπτώσεις στον ίδιο και το περιβάλλον του (οικογενειακό, επαγγελματικό, κλπ). Όταν όμως λαθεύει υπουργός τότε οι επιπτώσεις είναι ευρύτερες κι αφορούν πολλές χιλιάδες, ενδεχομένως εκατομμύρια.
Δυστυχώς τα λάθη των προηγούμενων επαναλαμβάνονται. Ίσως όχι όλα, αλλά τα βασικά σίγουρα. Κι αυτό έχει τραγικές συνέπειες. Ακούω πχ πως θα πληρώσουμε το ΔΝΤ. Μάλιστα. Και λοιπόν; Σε λίγο καιρό θα ξαναζητήσουν. Λες να πουν “ευχαριστώ”; Και να πουν (που ούτε αυτό δεν θα κάνουν) τι έγινε; Θα ζητάνε και θα ζητάνε και θα ξαναζητάνε. Ολοένα και περισσότερα. Μέχρι πότε; Να μην μπορέσει εκ των πραγμάτων μια κυβέρνηση οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή, να τα πληρώσει.
Ακόμα, δεν βλέπουν στο ΣΥΡΙΖΑ που το πάνε; Δεν βλέπουν πως στεγνώνουν σταθερά τα ταμεία από το ρευστό; Και τι κάνουν; Εξακολουθούν να λένε πως θα πληρώσουν ένα δάνειο που είναι άδικο. Που δεν το πήραμε εμείς, που κάποιοι τα βούτηξαν, που μας είπαν ψέματα. Κι αυτό λέμε θα το πληρώσουμε! Δηλαδή δεχόμαστε την απάτη σε βάρος μας. Δεχόμαστε άλλοι να έχουν πάρει τα χρήματα (εξ ονόματος μας), οι εργαζόμενοι να μην έχουμε πάρει ευρώ τσακιστό, με ένα σκασμό τόκους από πάνω κι όλα αυτά να τα πληρώσουμε εμείς! Και να μας διατάζουν επιπλέον τι νόμους θα παίρνουμε στη βουλή! Αντί να τους στείλουμε στο διάολο τους πληρώνουμε! Ουάου. Δεν ανησυχώ για τον ανόητο το Σαμαρά, είναι καμένο χαρτί. Για άλλα πράγματα ανησυχώ.
