thegreekcloud| 30.04.2015 | 07:51
Θωμάς Ξωμερίτης
Δηλώσεις, δηλώσεις, μηρυκασμός και ανακύκλωση. Και στις δηλώσεις λόγια τα οποία θα αποτελούσαν προσβολή της νοημοσύνης εριφίου.
Από μια φίλη έμαθα για το δημοσιογράφο Τάσο Θεοδωρόπουλο, ο οποίος ανακοίνωσε την οροθετικότητά του. Παρά το ανόητο και ανεύθυνο του «μπορώ να σου πω ότι το προκάλεσα κιόλας φουλ ερωτευμένος με έναν τύπο που μου είχε ξηγηθεί ότι είναι οροθετικός αλλά εγώ τον ήθελα μέσα μου, να μοιραστώ ακόμα και την αρρώστια του», υπάρχουν κάποιοι που θεωρούν ότι ένα τέτοιο άτομο μπορεί να λειτουργήσει ως opinion maker. Ναι, ο καβλοέρωτας αποτελεί υπέρτατη αξία απέναντι στην οποία πρέπει να είμαστε αληθινοί, να παραδοθούμε και να τον ζήσουμε δίχως όρια και γραμμές.
Και καλά με τον HIV ο οποίος είναι βέβαια διαχειρίσιμος (χρόνια τώρα) και οι οροθετικοί μπορούν να ζήσουν όμορφα και καλά κι ανάμεσά μας, να τους ερωτευτούμε και να μοιραστούμε το κορμί τους (θλιβερό όταν στο 2015 κάνουμε ακόμα αυτή τη συζήτηση). Σύμφωνα όμως με αυτά που δήλωσε ο κύριος Θεοδωρόπουλος, αν ήταν ερωτευμένος με κάποιον σε στάδιο μετάδοσης του Έμπολα ή του SARS, να υποθέσω ότι θα εξακολουθούσε να τον ήθελε μέσα του και να μοιραστεί την αρρώστια του;
Ύστερα, όλο το κήρυγμα του Βαρουφάκη, με αφορμή την επίθεση εναντίον της συζύγου του και του ίδιου στα Εξάρχεια. Αυτό το απερίγραπτο «Ήταν παιδιά 18-28 ετών. Είναι παιδιά θυμωμένα…».
Κρίμα, κρίμα που σαν παιδί κι εγώ έχασα εκείνη την δεκαετία μεταξύ 18 και 28, δεκαετία της αθωότητας, δημιουργικότητας και – κυρίως – ευρηματικότητας. Μ’ έναν καλό δικηγόρο και με χαρτί ψυχολόγου στο χέρι το οποίο θα πιστοποιούσε το θυμό μου, θα μπορούσα να είχα καταφέρει πολλά.
