περί θερμοχωρητικότητας των υλικών ή πηδήματος του μεσονυχτίου

the greekcloud| 27.02.2016 | 00:21

 Άντζυ Ντίκινσον

Να κοιμάσαι, όταν αρχίζει να δηλώνει παρουσία η άνοιξη, οπωσδήποτε με το παράθυρο ανοιχτό το βράδυ. Να το ανοίγεις, γιατί εκεί γύρω στις 03:00 είναι που η θερμοχωρητικότητα των υλικών τα σκάει τέρμα και όλη η ζέστη δραπετεύει σε άτακτη φυγή στον αέρα και ξυπνάς ξαφνικά από την ασφυκτική έλλειψη ανάσας και τις μικρές σταγονίτσες ιδρώτα στο μέτωπο. Μου αρέσει αυτή η ώρα γιατί μπορείς να πάρεις το χέρι που κοιμάται δίπλα σου αμέριμνο και να το βάλεις κάτω από το τι σερτ και να το ακουμπήσεις πάνω στη σελήνη της ρώγας και στο ανεξέλεγκτο του στήθους.

Εν ηρεμία αρχικώς η ρώγα είναι βελουτέ και το στήθος εν κινήσει, γιατί από όποια διάσταση και να το πιέσεις, αυτό αυθάδες ξεχυλίζει από την αντίθετη. Ξυπνούν δε ο αντρας και το στήθος ταυτόχρονα, κι όπως η βελούδινη υφή της ρώγας απλώνει σε έκταση και δαιμονίζεται ονειρευόμενη συνουσίες, έτσι κι ο άντρας λίγο ανεπαίσθητα στην αρχή, μαλάζει με τα δάχτυλα αναδευόμενος και χώνει σιγά σιγά το πρόσωπο με τα μουσια στο λαιμό σου και το τρίβει το στήθος πια ανεπαίσθητα, που να σε πάρει ο διάολος νυχτιάτικα θα πει και θα σηκώσει το τισερτ να απλώσει τη γλώσσα του με πείνα πάνω στο στήθος και στη ρώγα, που πια γιορτάζουν την παράδοσή του.

Θα τα γαμήσει στην πράξη τα στήθη με τα χείλη, λίγο θα τα δαγκώσει αλλά πάντως αν θέλει κι έχει όρεξη μόνο με τα φιλιά αυτά μπορεί να σε φέρει κοντά στον οργασμό, τόσο κοντά που να παρακαλέσεις, έλα πια, πήδηξέ με να πεις, εντελώς όχι μόνο με τα χείλια και τη γλώσσα, πήδηξέ με ολοσχερώς, με όλες τις δυνάμεις που διαθέτεις, μη με πιλατεύεις άλλο. Πιλάτεμα παρόλα αυτά επιτυχημένο τόσο που και ο φαλλός να είναι έτοιμος αλλά και η υγρασία του αιδοίου τόση ώστε ούτε αυτή η συνηθισμένη διπλή κίνηση να μη χρειαστεί, αυτό το ημισταμάτημα του φαλλού λόγω τριβής και φυσιολογίας, αυτή η διείσδυση σε δύο υπο-κινήσεις. Όχι. Μία, ολότελα μία, μοναδική και συνεχόμενη κίνηση, μια εκπνοή, ένας αναστεναγμός, μία καύλα και μετά το τέλος. Δε θα κοιμηθούμε ποτέ με σένα; θα ρωτάει αλλά δε θα διαμαρτύρεται στ’ αλήθεια.

Κι εσύ θα ξέρεις πως ήταν ένα παράθυρο κλειστό και η θερμοχωρητικότητα που τα φταίνε όλα.