σχόλιο της ημέρας:
ο «ήλιος του μεσονυκτίου», τ’ αυγουστιάτικο φεγγάρι, που δεν έχει ούτε ανατολή, ούτε δύση, η αποθέωση της νύχτας μια φορά το χρόνο, άνοιξε τους κρουνούς του από τα μεσούρανα και πλημμύρισε με τα μοβ χρυσάφια του το σύμπαν. Όλα ακινητούνε μαγεμένα· όλα σιωπούν ονειρευάμενα· όλα βαστάνε την ανάσα τους δεμένα σφιχτά συναμεταξύ τους. Ο ήλιος κομματιάζει την πλάση, το φεγγάρι την ενώνει –«έν το παν». Δεν υπάρχει τίποτα από το θαμπότερο αστέρι ίσαμε το τελευταίο χρυσό βότσαλο, που να μην έχουνε την ίδια ψυχή, να μην ονειρεύονται το ίδιο όνειρο και να μη καρδιοχτυπούνε με τον ίδιο παλμό./ βάρναλης
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”128″]
