σχόλιο ημέρας:
κυριακή / 26.4.1942: σήμερα τὸ «βῆμα» ἀναδημοσιεύει ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὰ «γερμανικὰ νέα». ένα ἄρθρο κάποιου γερμανοῦ ποὺ δὲν τολμάει νὰ βάλῃ τ’ ὄνομά του μὰ ὑπογράφεται. έχει τὸν τίτλο: «θὰ ζήσῃ ἡ ελλάς;» αφοῦ μᾶς βρίζει ἀργόσχολους, λωποδύτες, τεμπέληδες κλπ. καταλήγει λέγοντας ὅτι δὲν θὰ ζήσῃ ἡ ελλάδα, ἂν δὲν φροντίσωμε νὰ δουλέψωμε –δουλεύουνε οἱ πεινασμέ- νοι;– γιατὶ ὁ άξων –ποὺ μᾶς τρέφει τώρα– θὰ πάψῃ νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ ἕνα λαὸ «ἑκατομμυρίων ἀργοσχόλων» κλπ. κλπ. δὲν ἦταν, βέβαια, ἀνάγκη νὰ μᾶς ποῦνε ἂν θὰ ζήσῃ ἡ ελλάς. έχει περάσει τόσες μπόρες μὰ δὲ χάθηκε. θὰ τὴν περάσωμε κι αὐτὴ & θὰ δώσουμε τὴν ἀπάντηση. μὰ εἶναι εὔκολο νὰ βρίζῃ & νὰ μπατσίζῃ ὁ ἀφέντης τὸν ἁλυσσοδεμένο σκλάβο, ὁ ὁπλισμένος τὸν ἄοπλο / ειρ. ζαχαρία
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”426″]
