09:22 | 22 Ιουλ. 2018 \ καθημερινή
Αν οι Ρώσοι έχουν τη διάθεση και τη δύναμη να παρέμβουν στην πολιτική σκηνή των ΗΠΑ, τι θα τους έκανε άραγε διστακτικούς να παίξουν το παιχνίδι της χειραγώγησης και στην Ελλάδα; Το FBI, η CIA, η DIA κ.ο.κ. δεν δρουν εδώ, δεν είναι δικές μας. Αμερικανικές είναι. Κι όμως, όπως δείχνουν οι έρευνες, οι προεδρικές εκλογές του 2016 είχαν και ρωσικό άρωμα.
Μόνο ο νικητής Ντόναλντ Τραμπ το αμφισβητούσε αυτό, αλλά στο Ελσίνκι, μπροστά στον Βλαντιμίρ Πούτιν… ´Οταν επέστρεψε στην πατρίδα του και αντιμετώπισε σφοδρότατη επίθεση, ακόμα και από τους δικούς του, αναγκάστηκε να παραδεχτεί πως άλλα ήθελε να πει, άλλα νόμιζε ότι έλεγε και άλλα είπε τελικά, όπως κατάλαβε βλέποντας το βίντεο της κοινής συνέντευξης Τύπου. Την επομένη, που ξανάδε το βίντεο, ξανάλλαξε άποψη. Ασυναγώνιστη η σταθερότητα του ανδρός. Και κατανοητός ο τρόμος των Αμερικανών για το τι μπορεί να είπε στην κατ’ ιδίαν συνάντησή του με τον Ρώσο πρόεδρο.
Τα Βαλκάνια δεν έπαψαν ποτέ να βρίσκονται στο κέντρο του θηρευτικού ενδιαφέροντος των Μεγάλων. Τα περί ειρήνης, φιλίας, σταθερότητας κ.λπ. είναι για να τα λένε οι επίσημοι εκπρόσωποί τους σε συνεντεύξεις ή στους χαιρετισμούς τους επί εθνικών εορτών. Το πραγματικό παιχνίδι, για τη ζώνη επιρροής στην οποία θέλει ο καθείς να ρυμουλκήσει τη μια ή την άλλη χώρα, είναι ωμό, γίνεται στα κρυφά και προϋποθέτει εκμαυλιστική δαπάνη χρήματος για τη στρατολόγηση φιλόδοξων.
