23.11.2018, 17:30 | εφσυν
Υποκλινόμαστε στο άτεγκτον των δικαστών, που με την απόφασή τους οδήγησαν στη φυλακή για δέκα χρόνια μια 53χρονη καθαρίστρια διότι παρουσίασε στο Δημόσιο [πριν από ξέρω ’γώ πόσα χρόνια…] ψεύτικο απολυτήριο δημοτικού σχολείου, απαραίτητο (!) για την κατάκτηση μιας θέσης καθαρίστριας. Δεν είχε η κοπέλα.
Το πλαστογράφησε. Τσιμουδιά από τους πολιτικώς ορθούς. Α, σκληρός νόμος αλλά νόμος, υποθέτω ότι επικαλούνται. Μωρέ, τι μας λέτε. Ταυτίζετε την πλαστογράφηση με την ανομία και έχετε καθαρή τη συνείδησή σας; Δεν το ξανασκέφτεστε λίγο; Μάλλον, δεν ντρέπεστε; Προφανώς όχι· αντιθέτως νιώθετε υπερήφανοι που διεκπεραιώνετε πολιτειακώς [και ηθικώς (!)] αμερόληπτα το επάγγελμά σας. Με τέτοιους δικαστές δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα – και το παραμικρό κουνούπι θα πιαστεί στα δίχτυα του νόμου· δεν παίζει η ελληνική Δικαιοσύνη, άμα θέλετε να ξέρετε.
Τι λένε αλήθεια οι ποινικολόγοι, οι συνταγματολόγοι και λοιποί θεράποντες της Δικαιοσύνης γι’ αυτήν την απόφαση; Ταυτίζονται δίκαιο και δικαιοσύνη; Πήγαν όλα καλά; Εντάξει όλα με το λαϊκό αίσθημα, με την ευρυθμία της δημοκρατίας; Είναι φανερό, δεν ντρέπονται οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης· ίσως να έχουν δίκιο που δεν ντρέπονται γιατί λειτουργούν με το γράμμα του νόμου. Εχω υπόψη τον αρχαίο Καρνεάδη που πήγε στη Ρώμη και έκανε δύο διαλέξεις. Την πρώτη ημέρα μίλησε υπέρ της δικαιοσύνης και όλοι τον καταχειροκρότησαν· τη δεύτερη μέρα έκανε ακριβώς το αντίθετο: μίλησε κατά της δικαιοσύνης, και πάλι τον καταχειροκρότησαν. Φλύκταινες έβγαλε ο Κάτων ο πρεσβύτερος και οι περί αυτόν -τον ξαπόστειλαν, γιατί οι νέοι, ο λαός, ενθουσιάστηκαν. Αυτά δεν τα σηκώνει το σύστημα [η εξουσία]. Το σύστημα δεν θέλει να του χαλάνε τη σούπα οι οξύνοες, αυτοί που καταλαβαίνουν ότι το ίδιο το σύστημα χρησιμοποιεί κατά το δοκούν τους νόμους του [νόμους, που απορρέουν πάντα από τους «ισχυρούς»].
Εξάντλησαν, διαβάζω, οι δικαστές την αυστηρότητά τους. Α, μπα. Απλώς δεν ξέρουν τι σημαίνει κοινωνία [είναι βέβαιο ότι δεν γνωρίζουν τι είναι κοινωνία]. Δεν είναι ώρα να ειπωθεί τι έχουν πράξει σε άλλες βαρύνουσες περιπτώσεις οι εκπρόσωποι της δικαστικής εξουσίας· οι πέτρες όμως της Ελλάδας το γνωρίζουν -και γελάνε [ξεκαρδίζονται].
Η έννοια της δικαιοσύνης είναι ασαφής και απροσδιόριστη. Η γνώση είναι ψευδαίσθηση. Οι άνθρωποι δεν κατέχουν κανένα κριτήριο αλήθειας. Ετσι όμως και πλαστογραφήσεις απολυτήριο δημοτικού [μέγα έγκλημα!] είσαι υποχρεωμένος, εκ του νόμου, να πληρώσεις πολύ ακριβά την «ατιμία» σου. Τι υποχρεωμένος, εξαναγκασμένος να χάσεις το σώμα σου, την ελευθερία σου, τα παιδιά σου. Εχουμε σίγουρα μπλέξει. Σίγουρα δεν πάμε καλά. Πώς να τα βγάλει πέρα κανείς με την πολιτική ορθότητα; Με το «πνεύμα» του νόμου;
Είναι ανώφελο να επικαλεστείς δικαστικές αποφάσεις για δημόσια πρόσωπα, πολιτικά κυρίως, που έχουν προκαλέσει την μήνιν του κόσμου για την «αμεροληψία» τους. Τι να πεις; Στον κοινό νου όφειλαν [οφείλουν] να ερείδονται οι αποφάσεις της δικαστικής εξουσίας. Πολλές είναι οι ερμηνείες ενός νόμου, σημασία όμως έχει να μη γελοιοποιείται, να μη στραπατσάρεται, το αυτονόητο. Επίσης: σημασία έχει να μην ντρέπεται ο δικαστής για τις αποφάσεις του.
