το κράτος και η εκκλησία

Στελέχη της Ν.Δ. «πήραν τ’ άρματα» για να πολεμήσουν, όχι μόνο τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά και τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Ο πρώην «υπουργός των απολύσεων», Κυριάκος Μητσοτάκης, κινδυνολογεί για το ενδεχόμενο απόλυσης των κληρικών, που με τη συμφωνία Τσίπρα-Ιερώνυμου προβλέπεται να πάψουν να είναι δημόσιοι υπάλληλοι και να μισθοδοτούνται από οργανισμό που θα στηρίζεται στην από κοινού αξιοποίηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και την εγγυημένη χρηματοδότηση του κράτους. Ο αντικρατιστής Κυριάκος προφανώς θεωρεί ότι μόνο το Δημόσιο παρέχει ασφαλή εργασία.

Προεξάρχοντος του Μάκη Βορίδη, πολέμησαν την πρόταση Τσίπρα για τη θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους, που σημαίνει ότι το κράτος δεν θρησκεύεται και η Εκκλησία δεν πολιτεύεται.

Αναμφίβολα, η Εκκλησία της Ελλάδος αποτελεί σημαντικότατο θεσμό, που εκπροσωπεί εκατομμύρια πολιτών. Ωστόσο, μεταξύ του κράτους και της Εκκλησίας, πιο αντιπροσωπευτικό είναι ένα δημοκρατικό κράτος, του οποίου οι πολίτες μπορεί να ανήκουν σε διάφορες θρησκείες ή δόγματα.

Το δικαίωμα του θρησκεύεσθαι αναγνωρίζεται και με το άρθρο 18 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, όπου αναφέρεται: «Κάθε άτομο έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Στο δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται η ελευθερία για αλλαγή της θρησκείας ή πεποιθήσεων, όπως και η ελευθερία να εκδηλώνει κανείς τη θρησκεία του ή τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, μόνος ή μαζί με άλλους, δημόσια ή ιδιωτικά». Από το άρθρο αυτό απορρέει ότι το δικαίωμα του θρησκεύεσθαι είναι οικουμενικό ανθρώπινο δικαίωμα.

Ορθότατα, λοιπόν, η σημερινή κυβέρνηση με νόμο της Βουλής αποφάσισε τη δημιουργία μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα, το οποίο θα κατασκευαστεί με έξοδα του ελληνικού κράτους και όχι ξένων κρατών.

Με την ίδια λογική και όχι με τη λογική του συνθήματος «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», οφείλει το ελληνικό κράτος να προνοεί για την άσκηση του δικαιώματος του θρησκεύεσθαι για τους ορθόδοξους χριστιανούς κατοίκους του. Αυτό σημαίνει ότι οι χριστιανοί ορθόδοξοι χρειάζονται ναούς, αλλά και ιερείς και επισκόπους.

Οσο για τη συνεκμετάλλευση της εκκλησιαστικής περιουσίας, προφανώς αποτελεί μια ενδιάμεση λύση από το να περιέλθει η περιουσία αυτή στο κράτος. Αλλωστε, η φερόμενη ως ιδιοκτησία της Εκκλησίας επί μεγάλων εκτάσεων, όπως βουνά και λίμνες, το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους ορίζουν ότι δεν μπορεί να είναι αξιοποιήσιμη εκ μέρους της. Ομως, αν η Εκκλησία της Ελλάδος έχει αξιοποιήσιμη περιουσία για έσοδα υπέρ της εκπλήρωσης της αποστολής της, αυτό κάθε άλλο παρά αρνητικό είναι.

* μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ