
iloveithaki.gr, 9/2/2026
ο αριστοφάνης και το ραβδί του
(πρόλογος)
μπήκαμε, λέει, σε προεκλογική περίοδο.
όχι με καμπάνες.
με μουρμουρητά.
τα κόμματα κουνιούνται.
όχι γιατί ξύπνησαν.
αλλά γιατί μυρίστηκαν κίνηση.
άλλος ανακοινώνει ομάδες, στελέχη, σχήματα.
άλλος φυσάει αέρα να φουσκώσει.
άλλος σιωπά, σαν παλιός παίκτης που ξέρει πως ό,τι πει θα του γυρίσει μπούμερανγκ.
οι μικροί κοιτάνε τον τοίχο και ρωτάνε τι ώρα είναι.
κι οι κυβερνώντες…
χτυπιούνται σαν γάτα πριν ψοφήσει.
όχι από θάρρος.
από ένστικτο.
οι παλαιοκομματικοί έχουν ζαβλακωθεί.
έχουν μπερδέψει την εμπειρία με τη βεβαιότητα.
οι νέοι κάνουν τσαλίμια.
όχι επειδή ξέρουν.
αλλά επειδή δεν ξέρουν τι δεν ξέρουν.
(χορός πολιτών)
κι ο κόσμος κοιτάει.
άλλος γελάει.
άλλος βαριέται.
άλλος θυμώνει χωρίς να ξέρει τι να κάνει.
στο μεταξύ, αλλού, σε γήπεδα, σε πλατείες, σε οθόνες,
ξεσηκώνεται κόσμος ενάντια στον αυταρχισμό.
όχι με ιδεολογίες βαριές. με super bowl
με ένστικτο ζωής.
δεν θα τον νικήσει η κίνα.
ούτε κάποια μεγάλη δύναμη.
θα τον νικήσει η ίδια του η ηλιθιότητα.
κι όταν αρχίσουν να του γυρίζουν την πλάτη
και οι πλούσιοι φίλοι του,
τότε θα καταλάβει τι σημαίνει μοναξιά στην κορυφή.
στην ευρώπη τα στέμματα τρίζουν.
οι αυλές γελοιοποιούνται.
κι όσοι μιμούνται τον αυταρχισμό
θα ανακαλύψουν σύντομα
πως δεν τους πάει το κοστούμι.
(στάσιμο)
η ακροδεξιά φωνάζει.
αλλά φωνάζει κουρασμένα.
κι όταν μια κραυγή επαναλαμβάνεται,
παύει να τρομάζει.
ο κόσμος δεν ζητάει σωτήρες.
ζητάει να μην τον περνάνε για ηλίθιο.
(έξοδος – επιμύθιο)
κι εγώ;
περπατάω ολομόναχος. όπως πάντα.
λένε πως τα ξέρω όλα.
δεν ισχύει.
ξέρω όμως πότε κάτι βρωμάει.
κι αυτό φτάνει.
στο τέλος της μέρας
δεν θέλω να δικαιωθώ.
θέλω απλώς να μη σωπάσω.
γιατί έμαθα κάτι απλό:
η αλήθεια δεν θέλει φωνή.
θέλει αντοχή.
κι εδώ στο θιάκι,
όποιος αντέχει, θυμάται.
κι όποιος θυμάται, δεν πουλιέται.
Οι μέρεσ είναι μαγικέσ
Όταν μπορούμε και γελάμε δίχωσ φόβο
Όταν δεν έχει θάνατο του πρωινού καφέ η κουβεντούλα
Οι μέρεσ είναι φυλακέσ
Όταν η νύχτα πλημμυρίζει βαθμοφόρουσ
Οι μέρεσ είναι φυλακέσ
Όταν χτυπάνε κάρτα οι βασανιστέσ
Ο χρόνοσ είναι μαγικόσ
Όταν δεν κρύβονται χαφιέδεσ στα ρολόγια
Όταν γερνάμε σίγουροι με το κεφάλι στο λαιμό μασ
Ο χρόνοσ είναι πανικόσ
Όταν ανοίγουν τα ντοσιέ οι στρατοδίκεσ
Ο χρόνοσ είναι πανικόσ
Όταν μασ ζωνει μια τεράστια διαταγή
Η πόλη είναι μαγική
Όταν φιλιόμαστε στο πάρκο δίχωσ φόβο
Όταν δε γίνονται έφοδοι στα καφενεία και στουσ σινεμάδεσ
Η πόλη είναι ασφυκτική
Όταν την πνίγουν τα εθνικά ιδεώδη
Η πόλη είναι ασφυκτική
Όταν ξυπνάμε με εμβατήρια χακί
Η βίαιη αντίσταση είναι η μόνη ελπίδα
Σε μια χώρα δίχωσ ελπίδα και φωνή
Sidet buyuleyijidir sidet umutur
Umut suz ve sesiz bir
Sesiz bir dunada
