iloveithaki.gr, 24/2/2026
μια παγκόσμια γεωπολιτική σάτιρα του νιοόνιου του μανιά του μήδη
χρονογράφημα – παγκόσμιες σημειώσεις ενός κουρασμένου πλανήτη
1) μεξικό
στρατός στους δρόμους. όχι για παρέλαση.
συλλαμβάνουν μέλη καρτέλ, άλλους τους φυλακίζουν, άλλους τους “εξάγουν” βόρεια, για να δείξουν καλή διαγωγή στον Ντόναλντ Τραμπ και σε όποιον φοράει ακόμα καουμπόικο καπέλο στην ουάσιγκτον.
ο λαός πεινάει.
ένα κράτος πλούσιο σε γη, ορυκτά, εργασία, ιδρώτα.
κι όμως οι πόροι φεύγουν. όχι μόνο προς τις ηπα — προς πολυεθνικές, μαύρες αγορές, διαφθορά.
η καραϊβική το ίδιο. κεντρική αμερική το ίδιο.
αίμα, φτώχεια, βία, ναρκω-εξουσία.
όχι κράτος. παράρτημα.
η μαφία κυβερνά εκεί που το κράτος υποχώρησε.
κι ο πόλεμος γίνεται καθημερινότητα, όχι είδηση.
2) νάτο – ουκρανία – ευρώπη
ακούγονται κουβέντες για «μικρές πυρηνικές κεφαλές».
εδώ να σοβαρευτούμε λίγο: κανείς δεν στέλνει πυρηνικά στην ουκρανία.
αλλά οι κουβέντες αρκούν.
οι ρώσοι τις ακούν και χαμογελούν. όχι γιατί είναι αστείοι — γιατί ξέρουν το παιχνίδι.
το ΝΑΤΟ μιλά, η Ευρώπη τρέμει, η Ουκρανία καίγεται, η Ρωσία μετρά αντοχές.
κι εμείς;
αν συνεχίσει έτσι, θα φεύγουμε οικονομικοί μετανάστες για την Μπουρκίνα Φάσο.
ελπίζω μόνο να μη μας σκοτώνουν τις καμήλες που θα αγοράζουμε για να περνάμε την έρημο.
η αφρική έχει πόρους.
η ευρώπη έχει κανόνες, χαρτιά και φόβο.
3) κίνα
η Κίνα σωπαίνει.
κι όταν σωπαίνει η κίνα, δεν σημαίνει αδυναμία — σημαίνει υπομονή.
γελάει με την ευρωπαϊκή σύγχυση.
φοβάται όμως την πολεμική μηχανή της αμερικής.
γι’ αυτό ισορροπεί με τη ρωσία.
όχι από αγάπη — από ανάγκη.
το αποτέλεσμα;
όχι ειρήνη.
φόβος με μαθηματικά.
4) η διεθνής οικονομία (όχι οι λαοί)
εδώ καθαρά λόγια:
δεν κυβερνούν οι εβραίοι, ούτε οι χριστιανοί, ούτε οι μουσουλμάνοι.
κυβερνούν χρήμα, αγορές, λόμπι, συμφέροντα, χρηματοπιστωτικά εργαλεία.
ο τραμπ δεν “καθοδηγείται από λαό”.
καθοδηγείται — όπως όλοι — από ομάδες συμφερόντων, από δωρητές, από οικονομική πίεση.
όπως και κάθε ηγέτης, παντού.
αν το ξεχάσουμε αυτό, χάνουμε το στόχο και χτυπάμε λάθος ανθρώπους.
επιμύθιο
μαγκούφη πλανήτη, τι τραβάς…
οι φτωχοί πληρώνουν τους πολέμους,
οι μεσαίοι πληρώνουν την αβεβαιότητα,
οι ισχυροί μετράνε κέρδη.
κι εμείς, αντί να ενωνόμαστε,
μαλώνουμε για σημαίες, θρησκείες και χρώματα,
ενώ το ταμείο γράφει άλλα ονόματα.
αν συνεχίσουμε έτσι,
δεν θα φεύγουμε μόνο για την μπουρκίνα φάσο —
θα φεύγουμε από τον ίδιο μας τον εαυτό.
θιακός επίλογος
κι εμείς εδώ στο θιάκι,
άσε τα πυρηνικά και τα γεωπολιτικά.
έχουμε πάσχα μπροστά
και σαιζόν που καραδοκεί.
πολύ δουλειά.
φράγκο στην τσέπη; θεωρητικό.
οι πιο πολλοί με πίστωση,
να πληρωθούμε «μόλις μπούνε οι πρώτοι».
έφτιαξε λίγο ο καιρός
και ξεχύθηκε το τρέξιμο.
βάψιμο πάνω στο παλιό,
καθάρισμα με δόντια,
χαμόγελο δανεικό.
κι από μέσα η ίδια κραυγή, χαμηλόφωνα:
μανούλα μου, αλίμονο αν δεν έρθουν τουρίστες.
γιατί εδώ δεν μας νοιάζει
αν γελάει η ρωσία
ή αν σωπαίνει η κίνα.
μας νοιάζει αν θα γεμίσουν τα δωμάτια
και αν θα πληρωθεί ο έμπορας.
κι έτσι,
ενώ ο κόσμος μοιράζει ήπειρους,
εμείς μοιράζουμε πίστωση.
ενώ παίζουν πόλεμο με χάρτες,
εμείς παίζουμε επιβίωση με τον καιρό.
κι άμα δεν έρθουν;
θα πούμε πάλι «έτσι είναι η χρονιά»,
θα σφίξουμε το ζωνάρι
και θα ελπίζουμε του χρόνου. αν αντέξουμε τις δόσεις.
γιατί στο τέλος,
στο θιάκι δεν φοβόμαστε τον πόλεμο.
φοβόμαστε τα δάνεια και την εξόφληση.
κι ένα τραγουδάκι για το μουτζουρωμένο γυαλί..
