
iloveithaki.gr, 30/3/2026
ο πόλεμος στα βουνά δεν πρέπει να γίνει
οι πόλεμοι δεν ξεκινούν από ανάγκη.
ξεκινούν από αποφάσεις.
και πάντα, λίγο πριν αρχίσουν,
υπάρχει μια στιγμή
που μπορούν να σταματήσουν.
όσα ακούγονται και γράφονται
δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες.
μιλάνε για “περιορισμένες επιχειρήσεις”.
για “χτυπήματα και αποχώρηση”.
για “ελεγχόμενη ένταση”.
αυτά δεν υπάρχουν.
αν ο πόλεμος πάει στα βουνά,
δεν θα είναι σχέδιο.
θα είναι παγίδα.
και αν απλωθεί σε νησιά και ακτές,
θα γίνει κάτι χειρότερο.
τα νησιά δεν είναι μέτωπα.
είναι κόμβοι.
εκεί περνάει το πετρέλαιο.
εκεί περνάει το εμπόριο.
εκεί περνάει η παγκόσμια οικονομία.
ένα νησί δεν είναι απλά γη.
είναι σημείο ελέγχου.
και όποιος το κρατάει,
δεν κρατάει μόνο χώμα.
κρατάει ροές.
γι’ αυτό και τα νησιά
είναι πιο επικίνδυνα από τα βουνά.
στα βουνά πολεμάς στρατούς.
στις ακτές και στα περάσματα,
ακουμπάς τον κόσμο όλο.
ένα λάθος εκεί
δεν μένει τοπικό.
ανοίγει κύμα.
την ίδια ώρα,
οι κοινωνίες δεν θέλουν αυτόν τον δρόμο.
η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων
δεν θέλει άλλη χερσαία εμπλοκή.
ούτε στα βουνά.
ούτε στις ακτές.
γιατί ξέρει:
από εκεί και μετά,
δεν υπάρχει επιστροφή.
και μέσα σε όλα,
τα χτυπήματα σε υποδομές
είναι το πιο ανησυχητικό σημάδι.
ενέργεια.
νερό.
ζωή.
όταν χτυπάς αφαλατώσεις,
χτυπάς κοινωνία.
όταν σβήνει το ρεύμα,
σβήνει η σταθερότητα.
και τότε,
ο πόλεμος δεν είναι στρατιωτικός.
είναι καθημερινός.
και εδώ είναι το σημείο που δεν λέγεται καθαρά:
αν η σύγκρουση τραβήξει,
αν κρατήσει και απλωθεί,
κάποιοι θα αντέξουν.
και κάποιοι θα λυγίσουν.
και μέσα από αυτό,
κάποια δύναμη θα βγει πιο ισχυρή.
όχι απαραίτητα με νίκη.
αλλά με επιρροή.
και αυτό αλλάζει τον χάρτη
χωρίς να αλλάζει σύνορα.
η ιδέα ότι μπορεί να γίνει
“λίγος πόλεμος”
σε βουνά, νησιά και ακτές
είναι επικίνδυνη αυταπάτη.
δεν υπάρχει “λίγος πόλεμος”.
υπάρχει μόνο πόλεμος
που ξεκινά εύκολα
και ανοίγει παντού.
κάποιος πρέπει να το σταματήσει.
ή κάπως πρέπει να σταματήσει.
πριν απλωθεί
από τα βουνά
στα νησιά
και σε όλο τον κόσμο.
στο θιάκι,
ξέρουμε τι σημαίνει νησί.
δεν είναι απομόνωση.
είναι πέρασμα.
και όποιος ακουμπήσει τα περάσματα,
δεν πειράζει μόνο τόπους.
πειράζει ισορροπίες.
κι ένα τραγουδάκι για μαυρομάτες…
