τα παράξενα του κόσμου από το βήμα του οηε

οι ισορροπίες αλλάζουν. ποιος θα προστατεύσει την ανθρώπινη κοινότητα;

στη γενική συνέλευση του οηε μίλησαν πολλοί ηγέτες, μα έμοιαζαν να περιγράφουν διαφορετικούς κόσμους. ο τραμπ πρόβαλε τη στρατιωτική ισχύ των ηπα και απείλησε το ιράν. ο ιρανός πρόεδρος μίλησε για αντίσταση, αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα της διπλωματίας. οι λέξεις «ειρήνη» και «ασφάλεια» ακούστηκαν στην ίδια αίθουσα με τις απειλές.

η σύγκρουση ερντογάν και νετανιάχου έδειξε μια ακόμη αντίφαση. ο ερντογάν κατηγόρησε το ισραήλ για γενοκτονική πολιτική απέναντι στους παλαιστινίους. ο νετανιάχου τον αποκάλεσε «τύραννο», του καταλόγισε την άρνηση της γενοκτονίας των αρμενίων και κατηγόρησε την τουρκία για παράνομη κατοχή της βόρειας κύπρου. όταν οι ηγέτες επικαλούνται το δίκαιο ο ένας εναντίον του άλλου, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν δέχονται να ισχύει και για τους ίδιους.

η ευρωπαϊκή ένωση μίλησε για διεθνές δίκαιο και ισχυρότερο οηε. η κίνα προβάλλει τον δικό της ρόλο στην παγκόσμια συνεργασία και ανάπτυξη. η ρωσία παραμένει στο κέντρο της σύγκρουσης για την ουκρανία. όλοι ζητούν μια θέση στον κόσμο που διαμορφώνεται· κοινή κατεύθυνση όμως δύσκολα διακρίνεται.

και δίπλα στα κράτη μεγαλώνει η ισχύς ιδιωτικών εταιρειών που επηρεάζουν την πληροφορία και την τεχνολογία. οι θρησκευτικές ηγεσίες επίσης παρεμβαίνουν δημόσια, αλλά ούτε η επίκληση της πίστης ούτε εκείνη του δικαίου αρκεί από μόνη της για να σταματήσει έναν πόλεμο. ο γκουτέρες έθεσε το ερώτημα που ενώνει όλες αυτές τις ανησυχίες: ποιος ελέγχει τη δύναμη όταν αυτή ξεπερνά τους κοινούς κανόνες;

η παγκόσμια σκηνή δεν εμπνέει ησυχία. οι ισορροπίες αλλάζουν και οι ισχυροί αναζητούν πλεονέκτημα, ενώ οι άνθρωποι πληρώνουν ήδη το κόστος. το μέλλον της ανθρώπινης κοινότητας θα κριθεί από κάτι απλό και δύσκολο: αν το δίκαιο θα ισχύσει για όλους, πριν οι απειλές γίνουν η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει ο κόσμος.

— δδμανιάς

«τράβα ρε μάγκα και αλάνι» — σαν να το λέει ο ένας ισχυρός στον άλλον από το βήμα του οηε. μόνο που οι λαοί δεν μπορούν να σηκωθούν και να φύγουν από τον κόσμο που τους ετοιμάζουν.