η άλλη ελλάδα

16--13-thumb-mediumΜια χώρα μπορεί να ελπίζει σε ένα καλύτερο μέλλον μόνο όταν διαθέτει πολίτες που θέλουν, προσπαθούν και πετυχαίνουν να γίνουν οι ίδιοι καλύτεροι άνθρωποι. Το παράδειγμα έρχεται από τη 48άχρονη Ντίνα, που αναφέρεται σήμερα σε ρεπορτάζ της «Ε». Είναι μια καθαρίστρια, εργαζόμενη μητέρα, που στα 36 της χρόνια αποφάσισε να τελειώσει το σχολείο και δέκα χρόνια μετά κατάφερε να πάρει πτυχίο στην Κοινωνική Ανθρωπολογία από το Πάντειο. Σήμερα διαβάζει Φιλοσοφία και Ιστορία, Φουκό και Αριστοτέλη.

Γνώρισε από μικρή τι σημαίνει δουλειά. Στα δεκατρία της έγινε γαζώτρια σε εργοστάσιο ενδυμάτων. Τρία χρόνια μετά, ξεκίνησε να καθαρίζει σπίτια. Παντρεύτηκε στα 18 και άρχισε να μεγαλώνει τα παιδιά της, αλλά μόνο όταν έγιναν μαθητές στο Γυμνάσιο,αποφάσισε να τελειώσει κι εκείνη το σχολείο. Κόντρα σε στερεότυπα, αλλά και σε πραγματικές δυσκολίες. Δουλειά, παιδιά, σχολείο κι αγώνας για επιβίωση – όλα μαζί. Δεν τα παράτησε!

Εκστασιάστηκε με το «Δώρο» του Μαρσέλ Μος, ξενυχτούσε με τον Μαλινόφκσι ως φοιτήτρια και γνώρισε από πρώτο χέρι το ρατσισμό ως «καθαρίστρια». Αναμενόμενο σε μια κοινωνία που δίνει αξία όχι στον άνθρωπο, αλλά στη θέση, στο αξίωμα και στον κάθε λογής τίτλο που τον συνοδεύει. Λες και μετράει πραγματικά εάν σε αποκαλούν διευθυντή, βουλευτή ή υπουργό – αυτό, όμως, γίνεται. Λες κι έχουν αξία τα πτυχία, όταν δεν συνοδεύονται από τη γνώση. Λες και προσδίδει κύρος το επάγγελμα.

Παραμένει καθαρίστρια η ίδια και το κάνει συνειδητά. Ζει με τα 270 ευρώ μηνιάτικο, αλλά πάνω απ’ όλα παραδίδει μαθήματα αξιοπρέπειας σε όλους. Κέρδισε το στοίχημα της γνώσης, καταλαβαίνει τον κόσμο και πώς κινούνται τα πράγματα στην κοινωνία του ωφελιμισμού, της αμετροέπειας και του δήθεν. Εσπασε τα καλούπια και απέδειξε ότι οι νοοτροπίες αλλάζουν μόνο μέσα από τη γνώση. Και μόνο σε ανθρώπους που αποφασίζουν να μάθουν, όσο δύσκολο κι αν φαντάζει. Οσο υπάρχουν άνθρωποι σαν την Ντίνα κι όσο περισσότεροι γίνουν, υπάρχει ελπίδα. Μόνο αυτοί θα αξιώσουν ένα καλύτερο μέλλον. Οι άλλοι θα συνεχίσουν να συρρέουν στα βουλευτικά γραφεία -ζητώντας ρουσφέτια και διορισμούς από το παράθυρο- και θα προσμένουν σωτήρες.

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014

Hot this week

η ιστορία της ιθάκης πριν από 2.200 χρόνια

Η ιστορία γράφεται με τεκμήρια. Και η Ιθάκη έχει πολλά...

το παιδί που το έλεγαν έρωτα

Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτε που να γνωρίζουμε. Ούτε άστρα. Ούτε...

από το μπάρκο… στο γκαρσόνι

Καμιά φορά ακούω να λένε πως η σημερινή γενιά...

τι γίνεται όταν καταλύονται οι θεσμοί;

Στη Βραζιλία ο Ζαΐχ Μπολσονάρο οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στην...

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

Topics

η ιστορία της ιθάκης πριν από 2.200 χρόνια

Η ιστορία γράφεται με τεκμήρια. Και η Ιθάκη έχει πολλά...

το παιδί που το έλεγαν έρωτα

Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτε που να γνωρίζουμε. Ούτε άστρα. Ούτε...

από το μπάρκο… στο γκαρσόνι

Καμιά φορά ακούω να λένε πως η σημερινή γενιά...

τι γίνεται όταν καταλύονται οι θεσμοί;

Στη Βραζιλία ο Ζαΐχ Μπολσονάρο οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στην...

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

η οδύσσεια του νόλαν μάς θύμισε αυτό που πολλοί είχαν ξεχάσει

Οι συζητήσεις για την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν δεν...

κι όταν άναψε η πρώτη φωτιά, κάποιοι θα διαφωνούσαν

Ας φανταστούμε την πρώτη νύχτα που ένας άνθρωπος άναψε...

Η Ιθάκη δεν πρέπει να φοβάται τη δημοσιότητα. Πρέπει να την αξιοποιεί.

Στη δημόσια ζωή έχουμε συνηθίσει ένα λάθος. Να χειροκροτούμε μόνο...

Related Articles

Popular Categories