19-11-2015 – 16:49μμ | altsantiri
Η πολιτική δεν νικάει τη φιλία. Ούτε όμως εξαιτίας της φιλίας μπορείς να λες «ναι» ενώ διαφωνείς.
του Νίκου Μωραΐτη
Πες, λοιπόν, τι κάνεις;
Όταν ο άλλος είναι επιστήθιος φίλος σου, όταν σε πρότεινε για δήμαρχο, σε έκανε υπουργό – δεξί του χέρι, αλλά δεν μπορείς πια να υποστηρίξεις την πολιτική σου;
Όταν αναγνωρίζεις ότι δεν αντέχεις να περάσεις από την αριστερά των οραμάτων στους συγκερασμούς που απαιτεί η διακυβέρνηση εν μέσω κρίσης.
Τι κάνεις; Αδειάζεις τον πρωθυπουργό ή το φίλο;
Κρατάς το βουλευτικό έδρανο -και τον παχύ μισθό του- και περνάς στο αντάρτικο της ανεξαρτητοποίησης ή δίνεις την ευκαιρία στο φίλο σου που έγινε πρωθυπουργός να διατηρήσει την (εύθραυστη) κοινοβουλευτική του πλειοψηφία και να υλοποιήσει την πολιτική που ο ίδιος πιστεύει (και θα κριθεί γι” αυτό) ως πρώτη φορά Αριστερά;
Μεγάλο το δίλημμα στο οποίο βρέθηκε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης. Δεν ξέρω αν έκανε καλά ή όχι, ξέρω όμως ότι αν ήμουν στη θέση του, θα ήθελα να είχα τα κότσια να είχα πράξει ακριβώς το ίδιο.
Γιατί η πολιτική δεν νικάει τη φιλία.
Ούτε όμως εξαιτίας της φιλίας μπορείς να λες «ναι» ενώ διαφωνείς.
Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης πήρε την απόφαση: Δεν μπορώ να είμαι μαζί σας, δεν μπορώ και να σας κόψω τα πόδια. Αφήνω ένα αξίωμα και ένα μισθό προκειμένου να παραμείνω πιστός και σε αυτά που πιστεύω και στους φίλους που αγάπησα.
Σπάνια βλέπει κανείς τόσο καθαρή, έντιμη, αξιοπρεπή στάση. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, παραιτούμενος, λέει ότι αποχωρεί από την κεντρική πολιτική σκηνή. Κι όμως, πιστεύω ότι και σύντομα θα τον χρειαστούμε και σύντομα θα τον συναντήσουμε αλώβητο.
Επειδή η επιστολή του αποτελεί παράδειγμα ακεραιότητας, την παραθέτω ολόκληρη:
«Ο λόγος για αυτή μου την κίνηση είναι ότι αδυνατώ να συμβάλω στην υλοποίηση της κυβερνητικής πολιτικής. Η επιλογή της παραίτησης αλλά και της απόσυρσης από την κεντρική πολιτική σκηνή αποτελούν για εμένα μονόδρομο.
Θέλω να ευχαριστήσω τους πολίτες της Α’ Αθήνας για την εκλογή μου το Γενάρη. Όσες και όσους συνεργαστήκαμε από τότε μέχρι και σήμερα. Θέλω όμως να ευχαριστήσω και τον Πρωθυπουργό για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε αναθέτοντας μου μία κρίσιμη κυβερνητική θέση, αλλά και για την κατανόηση του στη μετέπειτα αποστασιοποίησή μου.
Προφανώς και αναλαμβάνω τις ευθύνες που μου αναλογούν από τη δεκάμηνη κοινοβουλευτική μου θητεία».
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
Πέτρος Παπαβασιλείου: Ο κόσμος δεν είναι μ@λ@κ@ς
