camerart | march 26th, 2016
Την αφορμή για τη σημερινή ανάρτηση-μετά από τόσο καιρό, ε; έχω αποφασίσει μάλλον να σταματήσω το blogging-μού την έδωσε ένα απερίγραπτης και παραπειστικής γελοιότητας κείμενο εναντίον των μαθητικών παρελάσεων που ούτε λίγο ούτε πολύ τις παρομοιάζει με φασίζουσες ασκήσεις μιλιταρισμού-(ενδεικτικό της εμπαθούς ηλιθιότητας του ανεκδιήγητου αυτού τύπου είναι ότι υπό τον τίτλο των μαθητικών παρελάσεων βάζει φωτογραφία στρατιωτικού σχηματισμού-γιατί ο πανηλίθιος αυτός συμπλεγματικός αστέρας του διαδικτύου δεν βρήκε ανάλογη φωτογραφία που να δικαιολογεί στο ελάχιστο το όποιο διατείνεται σαν τέτοιο επιχείρημα του).
Για να τα δούμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα λοιπόν. Έχουμε επί σαράντα χρόνια μια καλά λειτουργούσα αστική δημοκρατία. Καμιά πολιτική, οικονομική ή εθνική κρίση δεν τάραξε την εύρυθμη λειτουργία της παρόλο ότι εθνικά και δημοκρατικά επικίνδυνοι τύποι εμφανίστηκαν κατά καιρούς και δυνητικά μπορούσαν με την αφροσύνη τους να διακινδυνεύσουν. Οι θεσμοί όμως λειτουργούν και αργά ή γρήγορα η διασαλευθείσα δημοκρατική τάξη αποκαθίσταται. Μέσα λοιπόν στα αποδεδειγμένα δημοκρατικά πλαίσια του πολιτεύματος μας μιά παρέλαση δεν μπορεί να θεωρηθεί τίποτε άλλο παρά μια τυπική, συμβολική τελετουργία απόδοσης τιμής σε εμβληματικές δράσεις του έθνους. Μετά από διακόσια σχεδόν χρόνια ελεύθερου εθνικού βίου, η όλη τελετουργία έχει ένα χαρακτήρα συμβατικό όπως άλλωστε συμβαίνει με κάθε τελετουργία. Κάποιοι μπορεί να πνίγονται σ΄αυτή τη συμβατίλα-δεκτό και σεβαστό. Αλλά η γιορτή ΠΡΕΠΕΙ να γίνει. Πρέπει να υπάρχουν δυνάμεις συμβολισμού στα μετόπισθεν της καθημερινότητας μας, γιατί αυτές λειτουργούν συνεκτικά μέσα στα πλαίσια της κοινωνίας. Η παρέλαση αυτό το σκοπό εξυπηρετεί: τη συμβολιστική λειτουργικότητα κάποιων συνηθειών που είναι πια θεσμικές. Και αν βάζουμε τα πιτσιρίκια να παρελαύνουν είναι για κάνουμε αυτόν τον αναγκαίο και χρήσιμο συμβολισμό κατά το δυνατό βιωματικότερο.
Σε εποχές στρατιωτικής δικτατορίας είναι γεγονός ότι γινόταν σπέκουλα εκ μέρους των τυράννων με σκοπό τη προώθηση του ακραιφνούς μιλιταριστικού τους ιδεώδους. Όμως τέτοια φοβικά σύνδρομα δεν έχουν λόγο να επιβιώνουν στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, μια Ελλάδα που έχει κατοχυρώσει το αστικό δημοκρατικό της πολίτευμα μέσα στα πλαίσια της δημοκρατικής Ευρώπης-που είναι όσο καμιά άλλη δημοκρατική παρά τα όσα οι υστερικές θεούσες της αντιευρωπαϊκότητας όπως ο συντάκτης που προανέφερα αντίθετα,προφανώς αναπόδεικτα, ισχυρίζονται.
Οι αφοριστικές διατυπώσεις του τύπου που εξισώνουν μια μαθητική παρέλαση με το μιλιταρισμό και το φασισμό στη πραγματικότητα ενσωματώνουν κλάσεις σκηροπυρηνικότερο φασισμό από όσο και ο πιο άψογος σχηματισμός μαθητικού αγήματος.
Related
