τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016 | rubycloud
Τι είναι σημαντικό.Όσο απομακρύνομαι από την ομορφιά, ξεχνάω.
Ποιος είναι ο στόχος.
Η απομάκρυνση δεν είναι θέμα χώρου, σου λέω.
Είναι δηλαδή και χρόνου;
Αμ δεν είναι;
Τα απωθητικά, τα ημιθανή καταβροχθίζουν το χρόνο, τη ζωή, εμένα.
Να μου σταθούν στο λαιμό να σωθώ.
Να βήξω.
Γκουχ
Ταϊζουμε τον χρόνο με τα κομμάτια μας μωρέ.
Κοίτα μια μπουκιά!
Μια αναβολή.
Άλλη μία.
Μια δικαιολογία.
Ας τη βαφτίσω.
Ηθική υποχρέωση.
Ναι, ίσως και να ‘ναι.
Κοίτα που μέχρι να την καταπιείς πεθαίνεις.
Βήξε!
Την ομορφιά βρε!
Να τη θυμάσαι.
Κράτα την. Επέστρεφε.
Φωτογράφησε την.
Με τα μάτια,
(παράθυρα ψυχής. Βάστα τα ανοιχτά.)
Τη μηχανή, στην ανάγκη.
Βούλιαξε. Δεν πονάει η ομορφιά.
Ο φόβος πονάει.
Φταίει που είσαι κι εσύ ψυχή μου αγύμναστη.
Η ομορφιά είναι θάλασσα μιας άλλης σύστασης.
Φοβάσαι ν’ ανασάνεις την ομορφιά;Βυθίζεσαι, πνίγεσαι, σου κόβεται η ανάσα ,νομίζεις.
Αλήθεια τώρα, νομίζεις δεν ξέρεις;
Σε πείθουν και συναινείς πως δεν (την) αξίζεις.
Παρά για λίγο και μ’ ενοχές.
Διακοπές τάχα.
Μα δεν είναι διακοπές. Ζωή είναι.
Όλο λες, δεν είναι ώρα.
Μόνο αυτή είναι η ώρα.
Ό,τι νιώθεις, είσαι.
Ο λόγος που είσαι.
Δεν σε προστάζω. Στον εαυτό μου μιλάω.
Να τον πάρω απ’ το χέρι σαν μικρό παιδί. Να του εξηγήσω.
Όσα έμαθε είναι λάθος.
Σκουπίδια.
Πάμε απ’ την αρχή.
(Τα ‘χει πει ο αγαπημένος, δεν τα ‘πε; Ποτέ δεν είναι αργά να ζήσεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία.)
Ο στόχος είναι η ευτυχία και ο δρόμος της η ομορφιά.
Δεν είναι διάλειμμα ούτε πολυτέλεια.
Έλα. Ξεκίνα τώρα.
Μην μ’ αποφεύγεις.
Γκουχ
Πες γκουχ
