οι φορολογικές αρχές είχαν βάλει στο ραντάρ τους τις Μπαχάμες
από το 1930, χωρίς όμως ποτέ να καταφέρουν
κάποιο σημαντικό πλήγμα23.09.2016, 16:59 | εφσυν
Οι Μπαχάμες δεν είναι ένας άγνωστος προορισμός στους φοροφυγάδες αυτού του πλανήτη. Για περισσότερο από έναν αιώνα το σύμπλεγμα των 700 εξωτικών νησιών αποτελεί -χάρη στη μυστικότητα που διέπει το τραπεζικό του σύστημα- ασφαλή λιμένα για τον πλούτο επιχειρηματιών, πολιτικών, μαφιόζων, τραπεζιτών, απατεώνων.
Ηδη από τη δεκαετία του 1930 η επονομαζόμενη και «κουρτίνα της Καραϊβικής» αυτοδιαφημιζόταν στην υφήλιο ως «Ελβετία της Δύσης». Οι εθνικές φορολογικές αρχές την είχαν βάλει στο ραντάρ τους από τότε, χωρίς όμως ποτέ να της καταφέρουν κάποιο σημαντικό πλήγμα.
Η αμερικανική IRS ενέτεινε τις έρευνές της στη δεκαετία του 1960 όταν παρατηρήθηκε αύξηση της μεταφοράς κεφαλαίων εκεί από τη μαφία.
Παρά τις έρευνες, οι τραπεζικές καταθέσεις Αμερικανών στις Μπαχάμες συνέχισαν να αυξάνονται και μεταξύ 1973 και 1979 οκταπλασιάστηκαν.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 η ροή αφορολόγητων κεφαλαίων και χρημάτων από παράνομες δραστηριότητες αποτιμώνταν στα 20 δισ. δολάρια ετησίως.
Η αποτυχία αυτή δεν είναι άμοιρη της στάσης του αμερικανικού πολιτικού κόσμου. Το 1975 το Κογκρέσο αχρήστευσε τα πορίσματα των ερευνών των αμερικανικών φορολογικών αρχών χαρακτηρίζοντάς τες «κατάφωρα παράνομες» επειδή -λέει- αξιοποιήθηκαν… πληροφοριοδότες.
Το 2000, ο ΟΟΣΑ έβαλε τις Μπαχάμες στη μαύρη λίστα των χωρών που ευνοούν τη φοροαποφυγή. Το 2001 και μετά την υιοθέτηση 9 νέων νόμων ο ΟΟΣΑ τις απέσυρε από τη λίστα.
Το 2009 όμως τις έθεσε στην «γκρίζα λίστα», μια μικρότερης κατηγορίας λίστα για φορολογικούς παραδείσους.
Οι Μπαχάμες όμως δεν συμμορφώθηκαν ποτέ με τα διεθνή πρότυπα. Ακόμη και σήμερα αποφεύγουν να υπογράψουν τη διεθνή συμφωνία ανταλλαγής φορολογικών πληροφοριών που έχουν υπογράψει 103 χώρες του κόσμου και επιλέγουν διμερείς συμφωνίες με χώρες που είναι είτε φορολογικοί παράδεισοι είτε πολύ μικρές πληθυσμιακά.
Το 2010 υπέγραψαν μια τέτοια συμφωνία ανταλλαγής πληροφοριών με τη Γροιλανδία των… 57.000 κατοίκων. Ανάλογη συμφωνία-οπερέτα με τη Γροιλανδία έχει υπογράψει και η Ελβετία.
Τα 1,3 εκατ. έγγραφα που έφεραν προχθές στο φως της δημοσιότητας η γερμανική Süddeutsche Zeitung και η Διεθνής Κοινοπραξία Ερευνητικών Δημοσιογράφων (International Consortium of Investigative Journalists-ICIJ) αποκαλύπτουν 175.000 εταιρείες-κελύφη και τραστ που είχαν έδρα τον φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής και σκοπό την απόκρυψη του πλούτου.
Εκτός της Νέλι Κρους, μεταξύ αυτών που είχαν εξωχώριες εταιρείες στις Μπαχάμες ήταν και η υπουργός Εσωτερικών της Βρετανίας, Αμπερ Ρουντ. Ο υποδιευθυντής μιας εκ των εταιρειών της Ρουντ εκτίει σήμερα ποινή φυλάκισης για απάτη.
Στους πελάτες του μπαχαμέζικου τραπεζικού συστήματος περιλαμβάνονται ακόμη η Διεθνής Ομοσπονδία Τένις ITF, εκατό Γερμανοί (μεταξύ αυτών και ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Βαυαρίας Γκέοργκ Φράιχερ φον Βάλντενφελς), ο υπουργός Ορυκτού Πλούτου της Κολομβίας Κάρλος Καμπαγέρο Αργκάεζ, ο Καναδός υπουργός Οικονομικών Ουίλιαμ Φράνσις Μορνό, ο αντιπρόεδρος της Ανγκόλας Μάνουελ Ντομίνγκος Βιθέντε.
Στα έγγραφα που διέρρευσαν οι παραπάνω εμφανίζονται ως διευθυντές, γραμματείς ή πρόεδροι των εταιρειών-βιτρίνα.
Εταιρείες-κελύφη στις Μπαχάμες διατηρούσαν όμως και οι πρώην δικτάτορες της Χιλής Αουγκούστο Πινοσέτ, της Νιγηρίας Σάνι Αμπάσα, πολιτικοί από το Κουβέιτ, την Ελλάδα και την Ουκρανία, ο νυν πρόεδρος της Αργεντινής Μαουρίτσιο Μάκρι και βέβαια ο Ιαν Κάμερον, ο πατέρας του προηγούμενου Βρετανού πρωθυπουργού.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
