2017 μου

3792Μην με ταράζεις απόψε, πάλι.

the greekcloud | 17.12.2016 | 15:31

Βέρα I. Φραντζή

Κερδίσαμε πια την ομορφιά. Είναι μια κατάκτηση της εποχής. Τι πειράζει που έγινε προκάτ με το ίδιο τζιν που βγαίνει σε διαφορετικά μεγέθη για τον ίδιο σωματότυπο που παρεμποδίζει σαν  αποτελεσματικά φορεμένες παρωπίδες τη διάπλαση κορμιού στην κανονικότητα που του επιβάλει το γονεϊκό γονίδιο; Τι πειράζει που η μουτσούνα μας μοιάζει όμοια λευκή, σαθρή με δύο τοξωτά φρύδια, φτιαγμένα, πλαστικά κατάμαυρα και δύο χείλη μελιτζανιά καταπώς το επιτάσσει ο συρμός; Τι πειράζει που είμαστε δίδυμοι των άλλων και με τα αδέρφια μας δεν έχουμε ομοιότητες πάρα τις υποχρεωτικές συναθροίσεις στα οικογενειά τραπεζώματα -στοιχειοθετημένες ψηδίφες σαν παχνίδι τζένκα για να βγαίνει η αστεία ατάκα; Και τι πειράζει που οι ώμοι μας είναι σκυφτοί μπροστά από τις βιτρίνες; Όλοι, όλες, όλα πλησιάζουν το πρότυπο που έχει τέτοιο ορίζοντα ίδιο με του τυφλοπόντικα στο χειμερινό του κατάλυμα. Είμαστε μια όμορφη γενιά, σας ξαναλέω. Ποιος είναι απελευθερωτικά άσχημος πια; Πρέπει να είσαι θαρραλέα κατατρεγμένος εγκεφαλικά για τέτοια και ακόμη και τότε κάτι του λείπει του συνολικού οπτικού ερεθίσματος για να το χαρακτηρίσεις πέρα από καγχασμό στο «σύστημα της διαφημιστικής καμπάνιας 2000-2030». 

Όμορφοι νέοι, γυμνασμένοι, ταλαιπωρημένοι από την ακτινοβολία του υπολογιστή με προγούλι από την αγάπη στη βαρύτητα προς την έλξη της οθόνης του κινητού.

Κοίτα με. Σου μοιάζω, αλλά δεν σου μιλάω. Είμαι ολόιδια και σε αντιγράφω, αλλά χρεώνω την πιστωτική της μητέρας μου για να είμαι δημοσκοπικά το πλαστό μικρό ποσοστό της αντικρουόμενης άποψης.

Γκρινιάζω, αλλά και αυτό είναι μια τάση της γραφομανίας. Αχ, καταραμένη αθανασία, τι ανδραγάθημα να σε ταϊσω για να θυμάσαι τα αρχικά μου; 

Βάζω τα δάχτυλα μου ανάμεσα στις γρίλιες και πόσο φοβάμαι την ομοιότητα, τόσο που την καταπίνω με ένα δάχτυλο νερό, γαργάρα και παυσίπονο, της μελό αισθητικής μου τα εκδιδόμενα άπαντα. 

Μεγάλε αδερφέ, έγινες πασέ. Νέος χρόνος ήρθε πάλι. Πάει και η δική σου η γενιά.

Το μόνο που μου έμεινε από το 1986 είναι η ηλικία.

Δειτε επίσης:

Η λατρεία του «ψόφου»

Χαιρετίσματα από έναν άλλο κόσμο

Η αλήθεια για τους αριθμούς

Hot this week

γιατί δεν αφήνουν τους λαούς ήσυχους;

Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν απλά πράγματα. Να δουλεύουν. Να μεγαλώνουν τα...

αν χαθεί ο άνθρωπος

Μερικές φορές κοιτάζουμε τον ουρανό και αισθανόμαστε μικροί. Ένας πλανήτης...

ένας άνθρωπος πάνω σ’ έναν βράχο

στην έλλη και τον γιάννη.γιατί οι πιο όμορφες συζητήσεις...

δημοκρατία: πώς άλλαξε την παγκόσμια ιστορία

υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που αλλάζουν την πορεία ολόκληρης...

ποδόσφαιρο. το παιχνίδι πίσω από το παιχνίδι

το ποδόσφαιρο γεννήθηκε στις αλάνες. σε χωμάτινα γήπεδα. σε φτωχογειτονιές. εκεί που...

Topics

γιατί δεν αφήνουν τους λαούς ήσυχους;

Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν απλά πράγματα. Να δουλεύουν. Να μεγαλώνουν τα...

αν χαθεί ο άνθρωπος

Μερικές φορές κοιτάζουμε τον ουρανό και αισθανόμαστε μικροί. Ένας πλανήτης...

ένας άνθρωπος πάνω σ’ έναν βράχο

στην έλλη και τον γιάννη.γιατί οι πιο όμορφες συζητήσεις...

δημοκρατία: πώς άλλαξε την παγκόσμια ιστορία

υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που αλλάζουν την πορεία ολόκληρης...

ποδόσφαιρο. το παιχνίδι πίσω από το παιχνίδι

το ποδόσφαιρο γεννήθηκε στις αλάνες. σε χωμάτινα γήπεδα. σε φτωχογειτονιές. εκεί που...

κόκκινα δάνεια, για να σταθεί όρθια η κοινωνία

δεκατέσσερα χρόνια πέρασαν από τότε που ξέσπασε η μεγάλη...

η μυρτιά της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης

αν ένας αρχαίος αθηναίος περπατούσε σήμερα ανάμεσά μας και...

ένα κόμμα δεν είναι μια ιδέα

υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που ένα πρόσωπο αποκτά μεγάλη...

Related Articles

Popular Categories