01.02.2017, 16:49 | εφσυν
Έχει γίνει κλισέ λόγω και της ανάλογης (τότε) δημοσιοποίησης από τα μονοφωνικά ΜΜΕ, η ιστορία με το συμβολικό «χτίσιμο» με τούβλα του γραφείου του πρύτανη Α. Καραμπίνη (2005, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης).
Πέραν του γεγονότος ότι τότε όλοι έσπευσαν να καταδικάσουν τους φοιτητές, χωρίς να γνωρίζουν την αφορμή αυτής της ενέργειας κι ενώ σήμερα αντίστοιχες ενέργειες (χτίσιμο Υπ. Υγείας) τις επικροτούν διότι αφορούν εκδηλώσεις κατά του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπήκε κανείς στον κόπο να ενημερωθεί και να ενημερώσει τους πολίτες ότι οι φοιτητές αθωώθηκαν από τη δικαιοσύνη διότι το κίνητρό τους κρίθηκε ως «ευγενές» με την έννοια ότι υπερασπίστηκαν το συμφέρον του Πανεπιστημίου. Θυμίζουμε ότι ο πρύτανης είχε προκρίνει για τη σίτιση των φοιτητών με αδιαφανείς διαδικασίες έναν ιδιώτη και ενώ έτρεχε ήδη σύμβαση σίτισης με το Εθνικό (δημόσιο) Ίδρυμα Νεότητας.
Οι φοιτητές τότε υπέστησαν άγριο «μπούλινγκ» από κανάλια και πρυτανικές αρχές (αγωγές και μηνύσεις), τοπικά ραδιόφωνα κλπ. για να αποκαλυφθεί στο τέλος ότι είχαν δίκιο. Η αθώωσή τους στο δικαστήριο ήταν πανηγυρική. Ειδικά για τον συγκεκριμένο πρύτανη σε σειρά αποκαλυπτικών ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.» καταδεικνύονται όλες οι αδιαφανείς μέθοδοι του καθηγητή-επιχειρηματία, οι στενές σχέσεις του με τον διαχρονικό εργολάβο που ανέλαβε τη σίτιση αλλά και η συμμετοχή του καθηγητή όπως άλλων καθηγητών σε διάφορες εξωπανεπιστημιακές εταιρείες.
Παράλληλα έχει ήδη καταρτιστεί ογκώδης φάκελος από τις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές με τις διάφορες δραστηριότητες του και αναμένεται να κατατεθεί πόρισμα των ελεγκτών δημόσιας διοίκησης για πράξεις που ενδέχεται να αφορούν και σε κακουργήματα. Απορίες δημιούργησε προ ημερών και η εσπευσμένη ενέργεια του πρύτανη να εμπλέξει τη σύγκλητο του Ιδρύματος στην προσπάθειά του να αντικρούσει τα επιβαρυντικά γι αυτόν στοιχεία που του κοινοποιήθηκαν.
Ας κατανοήσει λοιπόν ο βουλευτής του Ποταμιού και κάθε άλλος πολιτικός που σπεύδει να λοιδορήσει τα ΑΕΙ για το ποιόν των φοιτητών, για τα γκράφιτι και για τα τραπεζάκια, ότι δεν κινδυνεύουν από αυτά τα ΑΕΙ όσο κινδυνεύουν από τις όποιες «φιλελεύθερες» κερδοφόρες επιχειρήσεις καθηγητών, με εφαλτήριο τις ακαδημαϊκές θέσεις και τις κάθε λογής περίεργες έρευνες, μελέτες και αμοιβές.
