29.03.2017, 15:17 | εφσυν
Θανάσης Τσιριγώτης*
Στο τηλεοπτικό γυαλί του ΣΚΑΪ, το ζωντανό ριάλιτι με τ’ όνομα Survivor, από ό,τι δείχνουν οι μετρήσεις των ηλεκτρονικών γκάλοπ, σπάει τα ταμεία.
Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες είναι καρφωμένοι μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες τους, παρακολουθώντας απορημένοι, έκπληκτοι, έκθαμβοι, εκστατικοί, τον «αγώνα» δύο ομάδων σε κάποιο μακρινό νησί της Καραϊβικής, μέσα σε αφόρητες συνθήκες πίεσης, πείνας και κακουχίας για να κερδίσουν ένα σεβαστό οικονομικό ποσό και να διακριθούν. Την ίδια ώρα στη χώρα μας, το 1/4 ζει κάτω από τα ανεκτά όρια της φτώχειας και το ½ της νεολαίας είναι άνεργο. Μισό εκατομμύριο νέοι άνθρωποι πήραν τον δρόμο της αναγκαστικής προσφυγιάς.
Αλλά το γυαλί-γυαλί και το Survivor-Survivor. Την ίδια ώρα που ένα τμήμα κόσμου ψοφάει για ένα κομμάτι ψωμί, μαθητές λιποθυμούν από την πείνα, ο παππούς και η γιαγιά έγιναν περιζήτητο κοινωνικό είδος λόγω της σύνταξής τους, το κοινό εθίζεται και σπρώχνεται να συμμετέχει στον πόνο των «επιβιωσάντων», να κλαίει, να οδύρεται και να συμπάσχει με τους πρωταγωνιστές, να νιώθει σάρκα από τη σάρκα τους και ψυχή απ’ την ψυχή τους. Θαυμάστε πράγματα!
Έχουν περάσει λίγες δεκαετίες από τότε που οι αετοί του Γράμμου-Βίτσι, που τους έλεγαν και αντάρτες, έζησαν και πολέμησαν μέσα σε απίστευτες συνθήκες επιβίωσης. Μόνο που οι αντάρτες -κι όχι μόνο στα βουνά της πατρίδας μας- πάλευαν για έναν καλύτερο κόσμο και μάθαιναν (στην ψείρα τους) πολιτικά γράμματα. Λίγες δεκαετίες μας χωρίζουν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους τόπους (νησιά) εξορίας των κομμουνιστών. Εκεί που ψήλωνε η αντοχή των ανθρώπων και ο νους τους αγκάλιαζε όλον τον κόσμο, όταν έλεγαν μπροστά στους σιδερόφραχτους διώκτες και δεσμοφύλακες, εκείνο το μικρό – το μέγα «Δεν υπογράφω». Κι εκείνο το σύντομο κοφτό ΟΧΙ, άξιζε περισσότερο από δεκάδες εγχειρίδια επιβίωσης.
Όμως το αστικό τηλεοπτικό εκπαιδευτικό σύστημα, δηλαδή η κυρίαρχη ιδεολογία, δεν θέλει την παθητική ανοχή των υπηκόων της.
Θέλει το λαό να ουρλιάζει από πάθος, να γίνεται ένα με τους εφήμερους τηλεαστέρες, να μπαίνει στο πετσί των εκτεθειμένων στους κινδύνους σε κείνο το μακρινό νησί του Ατλαντικού.
Ποια είναι τα όπλα της ελκτικότητας του ως άνω τηλεπαιχνιδιού; Ως γενική βάση είναι η πάλη του ανθρώπου με τα στοιχεία της φύσης, ως συνεκτικό στοιχείο είναι ο αδυσώπητος ανταγωνισμός, ως αποτέλεσμα το χρηματικό έπαθλο και η δόξα. Έστω και για λίγο.
Ανάλογα παιχνίδια με σκοτεινότερες απολήξεις γίνονται σε διάφορες χώρες του λεγόμενου αναπτυγμένου κόσμου και έχουν ισχυρή τηλεθέαση. Έγιναν αφετηρία για πολλές συζητήσεις και αφορμή για δεύτερες και τρίτες σκέψεις. Είναι απορίας άξιον πώς μέσα σε τόσο άγριες συνθήκες καπιταλιστικής βαρβαρότητας και ιμπεριαλιστικής φρικωδίας τόσοι άνθρωποι συνδέονται ψυχολογικά με δύο ανταγωνιστικές ομάδες, οι οποίες στην εξέλιξη της δράσης τους τρώνε -σαν τον Κρόνο- τα μέλη τους.
Τα αποβάλλουν σαν περιττό είδος γιατί δεν είναι αρκετά μαχητές. Φριχτό θέαμα. Αντί να προπονούνται οι άνθρωποι, ιδιαίτερα οι νέοι, στην αλληλεγγύη, τον κοινωνικό συναγωνισμό και την προσφορά, εθίζονται στον κανιβαλισμό «για μια χούφτα δολάρια». Αν θέλουμε να δούμε το ιμπεριαλιστικό-καπιταλιστικό ισοδύναμο σ’επίπεδο reality show τότε αναντίρρητα πρέπει να διαβάσουμε σωστά το sky-survivor.
Δηλαδή, να διδαχτούμε από το τηλεοπτικό φαΐ και τ’αποφάγια ενός συστήματος που πεθαίνει, βρωμά και αποσυντίθεται. Να βγάλουμε συμπεράσματα από το βάθος και την ουσία των τηλεοπτικών τεράτων του συστήματος. Υπάρχουν δάσκαλοι από την ανάποδη!
*Ο Θανάσης Τσιριγώτης είναι εκπαιδευτικός, μέλος της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
