thegreekcloud | 08.06.2017 | 12:34
Ρυάκι αλατισμένο, βρεγμένο με δύναμη και νεότητα, τρέχει από τις ρίζες των μαλλιών σου, ρίχνεται βαθύ και τολμηρό στη συναίρεση των δύο όμικρον που τινάζεις σαν ματωμένα χαλιά όταν χορεύεις τα τραγουδάκια της Μαρίνας Σάτι για να μην σε πουν ξερόλα/ για να μην σε πουν καριόλα/ για να μην σε πουν ούφο
Ποτάμι που δεσμεύεται από τη ροή της ραχοκοκαλιάς, του σφρίγους το κόκκαλο που είναι άκαμπτο, ευθυτενές εκτός όταν λυγίζει μπροστά στη βασιλική έπαρση του αγοριού και γίνεται ολόκληρο τόξο για να ιδρύσεις το κεφάλαιο της ζωή σου
Νερό αφελές που θέλει να βρει το αέναο χαλινάρι της γυναίκας, αυτό που προκαλεί την επίθεση του γένους του αρσενικού, που αν και θαμμένο στο σγουρό προσευχητάρι, που τώρα οι μνήμες το θέλουν παστρικό, να μην μυρίζει ρίγανη και μάραθο αλλά να είναι όμοιο με της Κιμ Καρντάσιαν τον οβολό, το αναθεματισμένο, το ολάνοιχτο, το φιλόξενο όσο πιο πολύ στα αζήτητα του καταλόγου της Ελλάδας και αν αφοριστεί, το πρώτο ζήτημα, το καίριο μαχαίρι που κόβει τις κοινωνίες σε θάλασσας και γη
Και εσύ τι θα προτιμήσεις; Να το αφαιμάξεις, να το αποψιλώσεις για να κάνεις τα κέφια του αφεντικού, του αντρός σου το χαστούκι να μη φας, του μαλάκα του ταρίφα το κοπλιμέντο να μην παραμονεύσεις ή θα το λαχταράς Μυρτώο πέλαγος να αναβοσβήνει από ορμόνη γόνιμη και τέχνης εισιτήριο για την πρωτοκαθεδρία στο δωδεκάθεο, να το μοστράρεις σαν το σημαντικότερο προστατευμένο είδος προς εξαφάνιση, απούλητο φιλέτο μοσχαριού με σάλτσα εστραγκόν στα προσχώματα και αλκοολούχο αιθέρα στη μύτη του κουταλιού;
Σε σένα σκληρή μου Αλβανή
Σε σένα με το κεφαλόδεσμο και τα πηχτά βλέφαρα, προσφυγοπούλα
Σε σένα στο υπόγειο, οικιακή βοηθός
Σε σένα, νοσοκόμα, περιπτερού, ταμία, πουτάνα ταρίφας 3.000 ευρώ τη βραδιά
Σε μένα
Το λέω
