12:26 | 15 Αυγ. 2017
Θανάσης Καρτερός
Δεν υπάρχει πιο άθλια αθλιότητα από κείνη που διαπράττουν όσοι μπλέκουν την πατρίδα, τη θρησκεία, και την οικογένεια, με τα κομματικά τους σχέδια, και την πολιτική αντιπαράθεση. Και δεν είναι ασφαλώς τυχαίο, ότι εκείνοι που διαπράττουν αυτό το ανοσιούργημα δεν είναι ούτε οι κομμουνιστές, ούτε οι αριστεροί, ούτε οι άθεοι παντός είδους.
Είναι όσοι έχουν ορίσει τον εαυτό τους – έτσι θέλουν, κι έτσι τους βολεύει – στο ρόλο του φύλακα των αξιών, που κρατούν υποτίθεται το έθνος όρθιο, τα κεραμίδια ξεκάρφωτα, και τα λοιπά. Οι δήθεν θεοφοβούμενοι, πατριδολάτρες, και νοικοκυραίοι. Και ακριβώς γι’ αυτό ανόσιοι.
Δεν έχει χώρο για θεωρίες η υπόθεση. Κάθε φορά που αυτό το τρίπτυχο βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, ήταν για να βασανιστούν άνθρωποι, να εκτελεστούν, να δολοφονηθούν. Για να διαλυθούν οικογένειες, να γεμίσουν τα ξερονήσια, να ματώσουν σώματα και ψυχές στα σύρματα. Για να στενάζουν οι φυλακές από αθώους και να πέφτει βούρδουλας κάτω από την εικόνα του Ναζωραίου. Από την εποχή του Πάγκαλου, που ήταν μακριές οι φούστες, μέχρι τον Μεταξά, το δοσιλογισμό, τον εμφύλιο, το εξ-ΕΡΕ-τικό εξήντα, τη χούντα, όργανο ανωμαλίας, και εργαλείο για χιλιάδες και χιλιάδες προσωπικές τραγωδίες, έγινε το σύμπλεγμα πατρίς – θρησκεία – οικογένεια.
Το ξύλο έπεφτε πάντα συνοδευόμενο από κατάρες για τους αντίχριστους, τους απάτριδες, τους μητραλοίες. Αλλά να μου το έλεγε κάποιος πριν λίγα χρόνια, ότι η νομιμόφρων Δεξιά θα επαναφέρει το τρικέφαλο τέρας, που μεταλλάσσει την πατρίδα, τη θρησκεία, και την οικογένεια, σε όργανα μίσους, δεν θα το πίστευα. Και όμως. Να που αυνανίζεται χουντικά ο Άδωνις, ακκίζεται η Βόζεμπεργκ, και ηδονίζεται ο Κυριάκος. Χωρίς καμιά ντροπή, μάλιστα. Γιατί μια συγνώμη σε εκατομμύρια Έλληνες τη χρωστάνε, για όσα τράβηξαν υπό την αιγίδα των τριών λέξεων. Που κάθε μια μόνη της εκφράζει αγάπη, συμπόνοια, αλληλεγγύη, πατριωτισμό. Αλλά όλες μαζί, σε ανόσια χείλη, σημαίνουν μίσος, φασισμό, και αίμα.
Αν έχει κάποια σημασία να ασχολείται κανείς μ’ αυτή τη βουτιά στη μαυρίλα, είναι για να καταλάβουν όλοι πού οδηγούν το μίσος και η βλακεία στην πολιτική. Πόσο έτοιμοι είναι οι προστάτες των μεγάλων ιδεών να τις ξεφτιλίσουν, εν ονόματι μικρόψυχων στόχων. Γιατί ούτε πατρίδα, ούτε θρησκεία, ούτε οικογένεια σέβονται, όταν τις δίνουν τροφή στο ακροδεξιό κυνοκομείο…
