νίκος μωραΐτης: βαθύ κράτος

Πάει και η μεταρρύθμιση του Φίλη στα θρησκευτικά. Αδιαμφισβήτητα πια, η Ελλάδα έχει το δικό της «βαθύ κράτος». Είναι η δικαστική εξουσία με αιχμή του δόρατος το ΣτΕ, το πιο συντηρητικό, αναχρονιστικό και οπισθοδρομικό όργανο αυτής της χώρας.

του Νίκου Μωραΐτη

Όταν μιλάμε για άλλες χώρες και αναφερόμαστε στο «βαθύ κράτος» τους, για παράδειγμα στους στρατηγούς της Άγκυρας ως προς την Τουρκία ή στο φονταμενταλιστικό κατεστημένο ως προς το Ιράν, ας κοιτάμε πλέον και στο δικό μας καθρέφτη.

Γιατί, αδιαμφισβήτητα πια, η Ελλάδα έχει το δικό της «βαθύ κράτος». Είναι η δικαστική εξουσία με αιχμή του δόρατος το ΣτΕ, το πιο συντηρητικό, αναχρονιστικό και οπισθοδρομικό όργανο αυτής της χώρας. Ουσιαστικά ανεξέλεγκτοι, γιατί «η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική εξουσία», κάνουν ό,τι θέλουν πια για να μην περνάει τίποτα το προοδευτικό σε αυτή τη χώρα.

Είναι γνωστό ότι η Ιερά Σύνοδος «έφαγε» τον Φίλη από υπουργό παιδείας. Τώρα το ΣτΕ ήρθε να ολοκληρώσει το έργο της, «τρώγοντας» και τις προοδευτικές του ρυθμίσεις στο μάθημα των θρησκευτικών. Πάνε οι υπουργικές αποφάσεις. Έγιναν καπνός, με αιτιολογίες του τύπου ότι «ο Ιησούς παρουσιάζεται ως ξένος, δάσκαλος και φίλος αλλά όχι ως ο Σωτήρας του κόσμου». Σύγκρυο.

Τα τελευταία χρόνια, που έχουμε μία κυβέρνηση η οποία έχει προσπαθήσει να εισαγάγει δυο τρία προοδευτικά μέτρα, σημαντικές αποφάσεις έχουν πέσει πάνω στον τοίχο του ΣτΕ, που θυμίζει πλέον θεματοφύλακα της Αδωνοκρατίας, του παπαδαριού και του μιντιακού κατεστημένου (ποιος ξεχνάει την απόφαση για τις τηλεοπτικές άδειες;).

Ποια άμυνα υπάρχει σε αυτή τη συντηρητική ισχύ; Καμία, πλην μίας γενναίας συνταγματικής αναθεώρησης που θα σαρώσει κάθε δυνατότητα παλινόρθωσης ενός χθες που όλο καταρρέει και όλο είναι εδώ. Το Σύνταγμα δεν είναι θεόσταλτο. Άνθρωποι το έφτιαξαν, στο δε τελευταίο συνέβαλε αποφασιστικά ένας από τους πιο δόλιους πολιτικούς που πέρασαν ποτέ από τη χώρα: Ο Ευάγγελος Βενιζελος.

Ας έρθει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι με ευχολόγια, αλλά με μία συγκεκριμένη, γενναία, προοδευτική συνταγματική πρόταση, η οποία θα πετάει στα σκουπίδια τις διατάξεις Βενιζέλου στις οποίες στηρίχθηκε ο φαύλος νόμος περί ευθύνης υπουργών, η όποια θα τέμνει -επιτέλους- κάθετα το κράτος και την εκκλησία και θα απομονώνει τους πολιτικάντηδες παπάδες στα του οίκου τους, η οποία θα δημιουργεί τις συνθήκες μίας δικαιοσύνης με μοχλό τον αυτοέλεγχο και όχι την αυθαιρεσία.

Ας γίνει μία συνταγματική αναθεώρηση των μεγάλων τομών το επίκεντρο των επόμενων εκλογών. Τόσο ξεκάθαρα: Συντήρηση ή πρόοδος. Έτσι κι αλλιώς, με τον Άδωνη, τον Βενιζέλο, τον Σαμαρά, την οικογένεια Μητσοτάκη και όλα τα άλλα αρπακτικά να καιροφυλακτούν, από μόνη της η επόμενη εκλογική μάχη έχει χαρακτηριστικά ενός πολύ ισχυρού δίπολου: Ή εμείς ή το τέρας που επιστρέφει.