Της Κατερίνας Μπρέγιαννη – Η πολιτική για τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ μοιάζει με ρινγκ
Η πολιτική για τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ μοιάζει με ρινγκ. Κάποιοι είναι «κότες» και κάποιοι «παντελονάτοι», όπως άκρως σεξιστικά είχε πει στο κοινοβούλιο το πρωτοκλασάτο ακροδεξιό στέλεχος της Ν.Δ. Μάκης Βορίδης. Έτσι χωρίζεται ο κόσμος, σε όμορφους, πλυμένους, πετυχημένους, μάγκες και άπλυτους, ρεμπεσκέδες, ανίκανους. Αυτός είναι ο μοναδικός διαχωρισμός που μπορούν να αντιληφθούν οι νεοφιλελεύθεροι, αφού ταξικές διακρίσεις δεν υπάρχουν στον δικό τους παραδεισένιο κόσμο.
Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο συχνά τα λεκτικά τους «μπουνίδια» έχουν σπάσει τα όρια του ρινγκ, ρόλο που συχνά παίζει η Βουλή, και έχουν ξεχυθεί αφειδώς στα τηλεπαράθυρα. Το κλίμα πόλωσης για το οποίο συχνά κατηγορούν τους αντιπάλους τους το έχουν επιμελώς οικοδομήσει τρία χρόνια τώρα. Όσο πλησιάζουμε στον τελικό, το λεκτικό μπούλινγκ, οι ύβρεις, και μια απίστευτη χυδαιολογία ρυπαίνουν όλο και πολύ τον πολιτικό -ο λαός να τον κάνειδιάλογο.
Εκτός από τις σαράντα φορές «ψεύτες» που εκστόμισε στη Βουλή πρόσφατα ο Κ. Μητσοτάκης… Εκεί αρχίζει και τελειώνει η ρητορική του δεινότητα. Άλλωστε, είναι μια εύκολη λέξη να αναμασά κανείς, ώστε να αποφεύγει τα σαρδάμ.
Κοτσάρουν μπροστά στη βρισιά και την όποια αγοραία έκφραση, ένα «πολιτικό» και καθάρισαν. Χιλιάδες φορές έχουν ακουστεί «πολιτικοί αλήτες», «πολιτική αλητεία», «ανίκανοι», «αδαής», «άχρηστοι», «ψεύτες», «έκαναν ρεσάλτο στην εξουσία» ή επικρίσεις κατά του πρωθυπουργού για έλλειψη «αντρίκειας στάσης».
Ο Αλ. Τσίπρας κατηγορήθηκε, μέσα στην ίδια μέρα (Παρασκευή), ότι δεν έχει καθορισμένο φύλο, ‘το πολιτικό’ αποκρύφτηκε ως λέξη από τον λογομάστορα Μπάμπη Παπαδημητρίου, ενώ λίγο μετά δεν είχε «τα κότσια» να αντιμετωπίσει στα ίσα την κ. Γεννηματά.
Μία μέρα πριν, ο κ. Λοβέρδος είχε χρησιμοποιήσει μια άκρως φορτισμένη με εμφυλιοπολεμικό μίσος λέξη όπως «κατσαπλιάς» προσθέτοντας μπροστά το «θεσμικός». Ο κατσαπλιάς, είναι ο κλέφτης που κάνει πλιάτσικο, αλλά κυρίως είναι μειωτικός χαρακτηρισμός που χρησιμοποιήθηκε για τους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού κατά τον Εμφύλιο, αναφέρει σε άρθρο του ο Νίκος Σαραντάκος.
Το βέβαιο είναι ότι ο κ. Λοβέρδος, μην αναγνωρίζοντας την ήττα των εκλογών και τη συντριβή του κόμματός του, την οποία δημοσκοπικά διεκδικεί και σήμερα, θεωρεί πως του «έκλεψαν» μέσα από τα χέρια την εξουσία… κάνοντας «πλιάτσικο» «οι κατσαπλιάδες» στην ψήφο του ελληνικού λαού! Την ίδια περιφρονητική αντιμετώπιση στη δημοκρατία και στις εκλογές επιδεικνύει συχνά ο Μάκης Βορίδης.
Δεν φαίνεται να τους πτοεί το γεγονός ότι το μοντέλο του πολιτικού βαρύμαγκα απέτυχε παταγωδώς με τον Αν. Σαμαρά. Επενδύουν εκ νέου στον πολιτικό κουτσαβακισμό και στη μνήμη χρυσόψαρου ως μια κάποια λύση. Η σλανγκ πολιτική γλώσσα που χρησιμοποιούν, η μόνη επίδειξή τους. Όσο πιο ευφάνταστες οι βρισιές, τόσο πιο μεγάλες οι «μαγκιές» τους, που πλήρωσε και πληρώνει ακριβά ο ελληνικός λαός με τα σκάνδαλα του Χρηματιστηρίου, των δομημένων ομολόγων, του ΚΕΕΛΠΝΟ, της Novartis, τα δάνεια κομμάτων και των ΜΜΕ.
Συνεχίζουν να ποντάρουν στον μάτσο πολιτικό, το ίνδαλμα μιας Ακροδεξιάς που τρέφεται από τον κομπλεξισμό της ορεγόμενοι το 49% του Όρμπαν κατά τα απροκάλυπτα λεγόμενα του αρχηγού τους.
Απευθύνονται στα στερεότυπα μιας συντηρητικής κοινωνίας που κατά τα άλλα «σοκάρεται» υποκριτικά όταν τα παιδιά της αυτοκτονούν λόγω μπούλινγκ, αν τυχόν δεν τα βγάλουν πέρα με το πρότυπο του «μάγκα και δυνατού», που βαυκαλίζει το Υπερεγώ της.
