«Ντρέπομαι» δήλωσε η 53χρονη καθαρίστρια που καταδικάστηκε σε κάθειρξη 10 ετών για πλαστό απολυτήριο δημοτικού. «Ντρέπομαι αλλά ήθελα τα παιδιά μου κοντά μου. Έτρεμε η ψυχή μου μη μεγαλώσουν σε ίδρυμα όπως εγώ».

Είχα πολύ καιρό να ακούσω κάποιον να ομολογεί ότι έσφαλε και να δηλώνει ότι ντρέπεται για κάποια πράξη του. Δεν είδα να ντρέπονται οι νοικοκυραίοι μετά την ανακοίνωση ότι ο Ζακ πέθανε από τα χτυπήματα. Ο ένας δήλωσε ότι ήταν εν βρασμώ ψυχής κι ο άλλος είπε ότι ήταν η κακιά ώρα. Δεν είδα να ντρέπεται κανείς για την άδικη κράτηση στη φυλακή του Θεοφίλου που του έκλεψε 59 μήνες από τη ζωή του. Έλαβε αποζημίωση 20 ευρώ την ημέρα.

Δεν είδα να ντρέπεται κανένας από όσους έβαλαν το δάχτυλο στο μέλι της εξουσίας και το έγλειψαν μέχρι που στέγνωσε η γλώσσα τους.
Η καθαρίστρια όμως ντρέπεται για την πλαστογραφία, ντρέπεται αλλά ήθελε να ζήσουν τα παιδιά της σε [λίγο] καλύτερες συνθήκες από ό,τι η ίδια.

Ντρέπεται κανείς από τους χρήστες social media που την κατηγορούν ότι έκλεψε τη θέση από κάποια που είχε τα προσόντα [το απολυτήριο δημοτικού δηλαδή]; Ντρέπονται αυτοί οι αυτόκλητοι εισαγγελείς που της ζητούν να επιστρέψει τους μισθούς που έλαβε όλα τα χρόνια που εργαζόταν [λες και δεν δούλεψε γι αυτά τα χρήματα].

Ντρέπομαι που έχουμε γίνει τέτοιοι άνθρωποι. Έτοιμοι να επιτεθούμε σε οποιονδήποτε βρούμε αδύναμο, έτοιμοι να κλωτσήσουμε όποιον έχει πέσει κάτω, απαθείς κι αδιάφοροι μπροστά στον ανθρώπινο πόνο και την ανάγκη για επιβίωση. Ακριβοί στα πίτουρα κι φτηνοί στο αλεύρι. Υποκριτές που διϋλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο. Επικριτικοί όπου μας παίρνει και τελικά, ξεδιάντροποι.