Σήμερα έχουμε συλλαλητήριο, εμείς οι πάρα πολύ έλληνες. Φοράμε τα γαλάζια γιλέκα μας, που είπε κι ο κύριος Λαφαζάνης, ακούμε τρεις φορές με τον καφέ το «Μακεδονία ξακουστή», μετά τον εθνικό Ύμνο κι ετοιμαζόμαστε. Εμείς οι πιο καλόγνωμες, δεν πιστεύουμε ότι σε τέτοια εθνικά ζητήματα σπουδαία και τρανά στην ιστορία μας, πρέπει να λείπουν οι εθνικισταί. Δεν τους συμπαθούμε, αλλά και χιτλεραίοι είναι αναγκαίοι. Αν και κάπως πιο εριστικά.
Θα πάμε στο συλλαλητήριο για την Μακεδονία μας, που είναι ελληνική. Κι ας λένε. Ποιοι λένε; Όλοι λένε, όλος ο κόσμος, η οικουμένη. Ανιστόρητους μας λένε, την χλεύη τους εισπράττουμε, αλλά εμείς επιμένουμε μακεδονικά, με τα γαλανόλευκα και την ιστορική μας βεβαιότητα. Αγκαλιά και με τους εθνικιστές, αν χρειαστεί.
Σου λέει, και στο δημοψήφισμα και στις πλατείες είχε εθνικιστές, αλλά τότε δε σας ενοχλούσε! Είδατε ξαφνικά στα δικά μας τα συλλαλητήρια που καίγανε μετά μια – δυο καταλήψεις εκεί πέρα, βεβήλωναν και κανά μνημείο, ζωγράφιζαν και καμιά σβάστικα, τέντωναν και λίγο περισσότερο το χεράκι τους, αμέσως να μας βγει το όνομα. Κι εξάλλου, αυτά τα προοδευτικά μας φάγανε και χάσαμε την Μακεδονία μας. Τι εννοείς «δεν είμαστε στους πρώτους βαλκανικούς»;
Άμα είναι να πάρουμε πίσω τη Μακεδονία μας, χαλάλι και τα χιτλερικά. Στο κάτω-κάτω κι ο κύριος Βορίδης, που άμα βγει με το καλό ο Κυριάκος μας, θα αναλάβει να ανασκολοπίζει τους άπλυτους διαδηλωτές, ως Υπουργός, όχι σαν καμιά λινάτσα, μπορεί λίγο να χαίρεται με τα χιτλερικά. Να του θυμίζουν τα νιάτα του.
Εγώ στο συλλαλητήριο θα πάω. Όλοι μια αγκαλιά για την Μακεδονία μας, που είναι ελληνική και που την θέλουμε πίσω, θα πάρουμε και τα Σκόπια να έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας, ρε παιδί μου. Όλοι μια αγκαλιά, ακόμα κι αν κάποιων το χέρι δεν κλείνει από τους… αρχαιοελληνικούς χαιρετισμούς.
