Απροσδόκητα μεγάλη ήταν η επιτυχία της εκδήλωσης που διοργάνωσε η κίνηση πολιτών στο Ηράκλειο της Κρήτης, για την ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων. Ο διάλογος που είχαμε με τον Δ.Τζανακόπουλο και τον Σπύρος Δανέλλης μαζί με πολίτες ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικός.
Τόσο πολύ, που στο τέλος έχοντας στο μυαλό μου και την εκδήλωση της 6ης Μαΐου, του Μεγάρου Μουσικής, καθώς και των Μελισσίων, κατέληξα λέγοντας πως τελικά αποδεικνύεται ότι όσο τα «σκυλιά» γαβγίζουν τόσο το προοδευτικό ρεύμα δυναμώνει.
Ακολουθούν τα σημεία ομιλίας:
1. Ενότητα δεν σημαίνει ούτε ταύτιση, ούτε άρση της πολιτικής αυτονομίας των μερών, που ενδεχομένως να είναι και ολόκληρα κόμματα.
Όμως, δεν σημαίνει ούτε στείρα παρελθοντολογία, ούτε προσωπική και πολιτική ιδιοτέλεια.
Ενότητα σημαίνει να πιστεύεις πραγματικά πως ανήκεις στην ίδια παράταξη.
Άρα ότι είναι κοινός ο στρατηγικός πολιτικός αντίπαλος.
Επομένως η διακηρυγμένη θέση ότι στρατηγικός αντίπαλος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι καθοριστικής σημασίας για όποιον την υιοθετεί.
Ποιοι όμως έχουν αντικειμενικό πολιτικό συμφέρον, ειλικρινά νομιμοποιούνται να έχουν στρατηγικό αντίπαλο τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Α.Τσίπρα;
Πρώτον: ο Κ.Μητσοτάκης και η ΝΔ.
Δεύτερον: ο κάθε Βαγγέλης Μαρινάκης που εκπροσωπεί τη μεταπρατική ολιγαρχία στον τόπο μας η οποία έχει ποινικά ή οικονομικά προβλήματα.
Υπό αυτήν την έννοια η επιλογή για στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια διεστραμμένη πολιτική επιλογή όταν προέρχεται όχι από ένα κόμμα της συντηρητικής αλλά της προοδευτικής παράταξης.
Από το 1974-ποτέ μα ποτέ- ούτε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ούτε ο Κώστας Σημίτης, ούτε ο Γιώργος Παπανδρέου δεν διανοήθηκαν να ξεστομίσουν τη φράση ότι:
«στρατηγικός αντίπαλος μας είναι ο Σύριζα, παλιότερα ο Συνασπισμός ή ακόμη πιο παλιά το ΚΚΕ εσωτερικού».
Δύο Πρόεδροι τόλμησαν όχι απλώς να το διακηρύξουν αλλά και συστηματικά να εκπονήσουν πολιτική με βάση αυτό:
Ο Βαγγέλης Βενιζέλος με γραμματέα του κόμματος τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Η Φωφη Γεννηματά με γραμματέα της Κ.Ο. τον Βασίλη Κεγκέρογλου.
Η αντιΣύριζα εμμονή προκαλεί μια μείζονα βλάβη κι αυτή δεν αφορά στον ΣΥΡΙΖΑ.
Η αντιΣύριζα εμμονή σε τελική ανάλυση δεν πλήττει τον ΣΥΡΙΖΑ.
Την ενότητα της προοδευτικής παράταξης πλήττει.
Τη διάσπαση της προκαλεί προς όφελος της δεξιάς παράταξης.
Όσοι λοιπόν αναπαράγουν και υιοθετούν την αντιΣύριζα εμμονή, συνειδητά ή ασυνείδητα, είναι σε αποστολή.
Υλοποιούν κατά γράμμα το σχέδιο της δεξιάς για τη διάσπαση της προοδευτικής παράταξης.
2. Όλοι μας βρισκόμαστε σε ιστορικό πολιτικό σταυροδρόμι.
Είναι ώρα ευθύνης, ώρα στρατηγικής επιλογής.
Επί ενός διλήμματος πρέπει να πάρουμε θέση: ποιός είναι ο στρατηγικός, ο βασικός πολιτικός μας αντίπαλος;
Η ΝΔ ή ο ΣΥΡΙΖΑ;
Όσοι επιλέξουν ως βασικό πολιτικό αντίπαλο τη ΝΔ,
όπως έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ από το 74,
τότε εκ των πραγμάτων υπηρετούν την ενότητα της προοδευτικής παράταξης και παραμένουν μέλη της.
Όποιοι και όποιες επιλεξουν ως στρατηγικό αντίπαλο τον ΣΥΡΙΖΑ,
τότε υιοθετούν τη γραμμή Βενιζέλου-Γεννηματά και επιλέγουν
τη διάσπαση της προοδευτικής παράταξης.
Εκ των πραγμάτων αλλάζουν παράταξη.
Εγκαταλείπουν την προοδευτική παράταξη που για δεκαετίες τους τίμησε.
3. Όσοι εμφορούμαστε από τις αρχές και τις αξίες της προοδευτικής παράταξης
ήρθε η ώρα να δώσουμε απάντηση σε ένα καίριο και μοναδικό ερώτημα,
παράφραση της πασίγνωστης ρήσης του Κένεντυ:
τι θα κάνουμε εμείς για την προοδευτική παράταξη κι όχι τι θα κάνει αυτή για εμάς.
Κι αυτό ισχύει για όλους μας.
Από τον πρώτο, τον Αλέξη Τσίπρα, μέχρι τον τελευταίο.
Ύψιστο καθήκον μας είναι να υπηρετήσουμε την ενότητα της προοδευτικής παράταξης.
Και θα υπηρετήσουμε την ενότητα της προοδευτικής παράταξης αν κοιτάξουμε μπροστά.
Αν υπερβούμε τις αντιθέσεις του παρελθόντος, μαθαίνοντας από αυτές.
Αν δεν μετατρέψουμε τη νέα αυτή ημέρα σαν μια δυνατότητα να ξεκαθαρίσουμε προσωπικούς ή παλαιότερους κομματικούς ή ακόμη χειρότερα και εσωκομματικούς λογαριασμούς που όλοι κουβαλάμε.
Πρέπει να βρούμε την ψυχική δύναμη να δώσουμε τα χέρια ακόμη και με κάποιους που μέχρι χθες είχαμε βρεθεί σε άλλες πλευρές-αλλά εντός προοδευτικής παράταξης-
διατηρώντας προφανώς τις επιμέρους απόψεις μας.
Δεν χωράνε πια ούτε πολιτικοί εγωισμοί, ούτε πολιτικοί ηγεμονισμοί όπως διακήρυξε ο Πρωθυπουργός.
Και βεβαίως όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε απρουπόθετα.
Χωρίς καμία απαίτηση για ανταλλάγματα και πολύ περισσότερο για θέσεις εξουσίας.
4. Πρέπει όλοι να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας ότι βρισκόμαστε στο ξεκίνημα των επόμενων 10 ετών που έκριναν πολιτικά οι προηγούμενοι 10 μήνες.
Βρισκόμαστε στην αυγή της μεταμνημονιακής φάσης της μεταπολίτευσης.
Βρισκόμαστε στα πρώτα βήματα της επόμενης Ελλάδας.
Κι επειδή τον τελευταίο χρόνο παρακολουθώ καθημερινά τις τάσεις που εξελίσσονται στον προοδευτικό χώρο, θέλω με βεβαιότητα να διατυπώσω την πρόβλεψη ότι είναι νομοτελειακή η ενότητα και η επαναθεμελίωση της προοδευτικής παράταξης.
Όσες προσπάθειες κι αν κάνουν, δεν θα τα καταφέρουν τα γνωστά εξωθεσμικά κέντρα.
Τους συμβουλεύω να αναρωτηθούν τι πέτυχαν με τις αήθεις επιθέσεις που έχουν συστηματικά εξαπολύσει εναντίον μας;
Ας μετρήσουν πόσα έχουν γράψει και πόσα προσβλητικά έχουν πει εναντίον μας από τις 6 Μαΐου και μετά.
Από τότε που σε εκδήλωση που οργανώσαμε με θέμα τη σύγκλιση των προοδευτικών δυνάμεων, βρεθήκαμε για πρώτη φορά στον ίδιο χώρο με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων ο Πρόεδρος της Βουλής, ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, υπουργοί, πρώην υπουργοί και βουλευτές.
Μία τρύπα στο νερό πέτυχαν.
Γιατί;
Μα διότι κάθε ημέρα που περνά όλο και περισσότεροι πολίτες προσεγγίζουν θετικά τη ιδέα της νέας ενότητας της προοδευτικής παράταξης, μέσα από την ενότητα της αριστεράς με την κεντροαριστερά, το κέντρο και τους πράσινους.
Πρόκειται για μία δυναμική που κανείς δεν μπορεί πια να σταματήσει.
«Όσο γαβγίζουν τα σκυλιά, τόσο το ρεύμα δυναμώνει»
