Κάπου εδώ, πριν καλά καλά αρχίσω, λέω να τελειώνω με την κριτική που μου βγήκε αβίαστα, ως φόρος τιμής στο σκυθρωπό ταξικό μου καθήκον (αυτά συμβαίνουν άμα καλύπτεις ρεπορτάζ ΚΚΕ), ώστε ν’ αρχίσω επιτέλους να εργάζομαι προς τον πραγματικό στόχο του κειμένου τούτου: Πώς θα ξαναβγάλουμε τη Ν.Δ. κυβέρνηση! Με το ΠΑΣΟΚ παρέα, γιατί όχι; Ή έστω με όσο ΠΑΣΟΚ έχει περισσέψει, μετά τις «διευρυμένες συμμαχίες» του ΣΥΡΙΖΑ – γεια σου, Τζουμάκα, με τα ωραία σου! (κι αυτό αβίαστα μου βγήκε).
Οδηγίες προς τους αναρμόδιους εκλέκτορες της εγχώριας θυγατρικής του νεοφιλελευθερισμού – δώσε βάση και κράτα σημειώσεις: Κατ’ αρχάς, μετά τον ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει και η Ν.Δ. να κάνει εμπάργκο στον ΣΚΑΪ. Δεν είναι πράγματα αυτά. Πόσα να κάνει πια ο Παπαδημητρίου, ο Πορτοσάλτε ή ο Αυτιάς; Τρεις κούκοι δεν φέρνουν την Παλινόρθωση. Πήγε το κορίτσι μας, με τα μαλλάκια του ωραία ωραία, το διακριτικό μακιγιάζ του και το επιχειρησιακόν ταγιεράκι του στα χρώματα της άμμου (όσο να πεις, δείχνουν πιο φιλικά προς τον τηλεθεατή), να μιλήσει στο εθνικό μας κανάλι και δεν το προστάτεψαν. Τι ήταν να της τα δώσουν αυτά τα τρία δευτερόλεπτα να πει ακόμη μια ατάκα; Αφού το έλεγαν ξανά και ξανά «δεν έχουμε άλλο χρόνο, κυρία Ζαχαράκη μας!». Αλλά βλέπεις, κάτι το μαλλάκι ωραίο ωραίο, κάτι το διακριτικό μακιγιάζ, κάτι το αμμώδες ταγιέρ, της έκαναν το χατίρι. Και τη χαντάκωσαν την κοπελιά – μαζί και το κόμμα της: «Το πώς διαχειριζόμαστε τα δάνειά μας είναι ένα δείγμα του πώς θα διαχειριστούμε και τα δημοσιονομικά της χώρας, αν μας εμπιστευτεί ο κόσμος με τη θετική του ψήφο» είπε η εκπρόσωπος τύπου της Ν.Δ., Σοφία Ζαχαράκη.
Το μόνο που έσωσε την πρόταση τούτη ήταν το «αν». Διότι, κανένα πλάνο δεν υπάρχει για το πότε θ’ αποπληρωθεί το εξωφρενικό ποσό των 200 εκατομμυρίων ευρώ που οφείλει η Ν.Δ. σε δάνεια, τα οποία, σύμφωνα με τον πρόεδρό της, θα αποπληρωθούν στα επόμενα 100 χρόνια («με ένα ευρώ τον μήνα από τους ΝΔκράτες συνδρομητές… έναν εσπρέσο» είπε χαρακτηριστικά ο Κυριάκος). Πλήρωνε, ΝΔκράτη, για το κόμμα μέχρι να πεθάνεις -απ’ τους πολλούς… εσπρέσο! Γι’ αυτό σου λέω: βήμα πρώτο – εμπάργκο στον ΣΚΑΪ.
Βήμα δεύτερο: εμπάργκο στην ΕΡΤ!
Μα είναι καταστάσεις αυτές; Είναι αυτή δημοσιογραφία; Κανένα μάθημα δεν παίρνουν οι της ΕΡΤ από το εθνικό μας κανάλι, που τέλος πάντων, αν μη τι άλλο, έχει μάθει να μην κάνει ερωτήσεις στους συντρόφους του στη Ν.Δ.; Ενώ στην ΕΡΤ… ακόμα ρωτάνε!
Πάλι και πάλι τον ρωτούσε. Εκεί, λύσσαξε πια να κάνει σωστά τη δουλειά του. Ρώτα ρώτα, απέσπασε εν τέλει την αλήθεια/ερμηνεία. Του και τους. Εν προκειμένω, του Χαράλαμπου Αθανασίου, πρώην υπουργού Δικαιοσύνης, παρακαλώ, και νυν βουλευτή της Ν.Δ. «Η μίζα είναι στα καθήκοντα του υπουργού». Προσπάθησε να ξεφύγει, δεν λέω, αλλά τελικά το είπε. Ακριβώς έτσι. «Η μίζα είναι στα καθήκοντα του υπουργού».
Λίγο μετά τη Γαλλική Επανάσταση και λίγο πριν την Παλινόρθωση, κάτι είχε γίνει, δεν θυμάμαι καλά, κάποια γυναίκα χάθηκε, απήχθη, κάτι τέτοιο. Και η υπόθεση πήγε στα δικαστήρια. Εκεί, για να γνωμοδοτήσει ο δικαστής, θέλοντας να μάθει πώς ήταν η γυναίκα αυτή, ρώτησε αν «το στήθος της χωράει στα χέρια τιμίου ανδρός».
Τότε, τα «χέρια τιμίου ανδρός» ήταν μονάδα μέτρησης περιφέρειας στήθους. Τώρα, τα χέρια άτιμων ανδρών μας έχουν πιάσει… άντε μην πω τι μας έχουν πιάσει. Στον ύπνο! Εκεί μας έπιασαν.
Εσύ; Ενιωσες το χούφτωμα ή ακόμα;
