δδμανιάς, 21/3/2023, τελευταία ενημέρωση 18:20, 21/3/2023
 |
|
DELLA PORTA (Δαλλαπόρτα)
Di origine francese. Secondo una tradizione di famiglia, il primo ‘ De la Porte ‘ era un Signore bretone che seguì la I^ Crociata. Gravemente ferito, intraprese il viaggio di ritorno verso la Francia, ma il suo stato peggiorò e dovette essere sbarcato a Cefalonia dove più tardi si sposò e si fissò definitivamente. Nel 1558 Alvise Della Porta era ambasciatore a Venezia. Iscritta nel Libro d’Oro della Nobiltà di Cefalonia nel 1593. Il Dr. Zuanne (* 1720 ca.), avvocato e ambasciatore a Venezia, ottenne il trasferimento della capitale /capoluogo dal Forte S. Giorgio all’attuale Argostoli. Ebbe alcuni protopapi, giudici e deputati.
|
Ο/Η aris άφησε ένα νέο σχόλιο
Α) Θα σου αγοράσω ένα καπελάκι με ανεμιστήρα μη φοβάσαι τη ζέστη πήαινε και καλό κατευόδιο.
Όσο για το ουροποιητικό σύστημα τι να σου πω εγώ δεν είμαι ούτε ουρολόγος, ούτε πρωκτολόγος.
Χα χα χα χα
Β) Για τους νεόπλουτους αναφέρομαι σε αυτούς του πρώτου μισού του περασμένου αιώνα, όσο για τους σημερινούς μπορείς να διαβάσεις στο: «Νεόπλουτοι, οι μίζεροι λαθρεπιβάτες του πλούτου» Γεράσιμος Γερολυμάτος.
Να ένα απόσπασμα:
«Υπάρχει τεράστια διαφορά, ανάμεσα σε έναν πλούσιο και σε ένα νεόπλουτο. Όπως υπάρχει και διαφορά ανάμεσα στους τρόπους και στα μέσα του πλουτισμού. Δεν έχω σκοπό να κατηγορήσω τους πάντες, ούτε να απαλλάξω τους πλούσιους από τη βάσανο της δίκαιας κριτικής, αφού πολλοί από αυτούς δεν αναγνωρίζουν πατρίδα, ούτε κοινωνικές υποχρεώσεις και έχουν πάψει να είναι φιλόπατρεις. Όμως, ο νεόπλουτος, είναι από κάθε άποψη αξιόμεμπτος, επειδή έχει γνωρίσει και την άλλη όψη της ζωής.
Ο από τα γενοφάσκια του πλούσιος ξεχωρίζει από τον νεόπλουτο, όπως ο φασιανός από το παγώνι. Κρύβει τα πλούτη του και δεν τα προβάλλει, ούτε φουσκώνει με έπαρση για αυτά. Ο γεννημένος πλούσιος, δεν έχει γνωρίσει άλλη ζωή και έχει συνηθίσει στον πλούτο με ένα τρόπο οικείο και απροσποίητο. Το νεόπλουτο, αντίθετα, που είναι ένας γενίτσαρος του πλούτου, τον κατατρέχει μια ζωή η ενθύμηση της προηγούμενης ζωής του και η αγωνία, μη τυχόν και ξεπέσει πάλι στη στέρηση και στην φτώχια.»…
Γ) Τα ζώα μυρίζουν αίμα όσα μυρίζουν, γιατί αυτός είναι τρόπος επιβίωσής τους και αν λείψουν θα τελειώσουμε και εμείς. Δεν σκοτώνουν για τριάντα αργύρια όμως.
Και αυτά που δε μυρίζουν αίμα αλλά σκόρδο και ραδίκια, υπό ευρεία έννοια ζώντες οργανισμούς τρώνε, απαραίτητο και αυτό για εσένα άνθρωπε.
Δε θα βάλω και τον άνθρωπο σε αυτόν το κύκλο γιατί έχοντας μυαλό που του έδωσε η φύση (άλλοι τον λένε Θεό το ίδιο κάνει) μπορεί να ζήσει χωρίς να «ξεσκίζει» το συνάνθρωπό του.
Αυτή είναι και η φιλοσοφία του Χριστού.
Δ) Εδώ καλάγεμου κάτι μπέρδεψες ή δεν συμπλήρωσες.
Ο χριστός δε μεγάλωσε με αίμα αν εννοείς την εξάπλωση του χριστιανισμού βέβαια.
Μια χαρά πίστη, ή φιλοσοφία ζωής δίδαξε μόνο που αυτή υπέστη τις ανάλογες «τροποποιήσεις» που έγιναν αιτία για τα μέχρι σήμερα εμετικά αποτελέσματα.
Οι επόμενοι «θεοσεβούμενοι» κήρυξαν τους ιερούς πολέμους, εκμεταλλευόμενοι την άγνοια του κόσμου για να γίνουν νεόπλουτοι. (Νάτοι πάλε οι νεόπλουτοι)!
Ορέ μπας και διάβασες την Αποκάλυψη και σε χάνουμε?
Μήπως έπαθες Αποκαλυπτικό σοκ???
Χουά χα χα χα χα.
Ανάρτηση από τον/τη aris στο I love Ithaki. gr τη 30 Σεπτεμβρίου 2012 7:04 μ.μ.
άσχετο:
έχουμε και λέμε, το σύστημα να διαφωνείς συμφωνώντας δεν μου πάει, θα προτιμήσω να διαφωνώ διαφωνώντας και μάλιστα εξ απαλών ονύχων γέροντα.
λοιπόν, η ιστορία της κεφαλονιάς σχετικά με το πλούτο, κόντηδες, ενετομαλακοπήτουρες ψοφάνε για διάκριση και τους τρώει η μετριότητα, πάντα πίσω από το δίφραγκο προσπαθούσαν να ερμηνεύσουν τις αναούλες τους και να δικαιολογήσουν την έπαρση τους, μπερδέματα της δυστυχίας τους όπως καταλαβαίνεις,
άστους αυτούς ξέρω τι λένε και γιατί τα λένε, λίγοι σταθήκανε σωστά και τους ξέρεις.
μπορείς να μου εξηγήσεις όμως:
1) πια θεωρία του χριστού είναι μια χαρά; ο χριστός δεν έγραψε τίποτα, αυτοί που γράφανε κι ακόμα γράφουνε την διαμορφώνουνε, το τελευταίο που διάβασα είναι ότι η καθολική εκκλησία της γερμανίας θα αφορίζει όσους δεν πληρώνουν κάτι φόρους και μην μου πεις ότι η ορθόδοξη είναι καλύτερη.
2) για την αποκάλυψη και τις 12 δωδεκάδες χιλιάδες, σφραγισμένων, ανέραστων εβραίων παρθένων του γιαχβέ, βλέπε προηγούμενες αναρτήσεις (12/12/2012).
2) για την αποκάλυψη και τις 12 δωδεκάδες χιλιάδες, σφραγισμένων, ανέραστων εβραίων παρθένων του γιαχβέ, βλέπε προηγούμενες αναρτήσεις (12/12/2012).
3) δεν κατάλαβα την διαφορά μεταξύ πλουσίων και νεόπλουτων, μου θυμίζει αυτό που ανάφερα πιο πάνω, οι κόντηδες ήτανε λες καλοί και αυτό το είπε κάποιος γερολυμάτος (συγγνώμη που δεν τον γνωρίζω), κάποιοι λοιπόν κατα καιρούς κεφαλονίτες με την δουλειά τους ή το μυαλό τους προσπάθησαν να ανέβουν κοινωνικά και οι σοβαροί πλούσιοι κόντηδες έλεγαν ότι δεν μπορούσαν γιατί δεν ήταν ευγενείς κλπ κλπ κλπ, αν κάτι τέτοιο εννοεί ο φίλος μας με άλλα λόγια, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω.
πιστεύω ότι κάποιος πρέπει να απολαμβάνει περισσότερα ή λιγότερα μέσα σε μιά κοινωνία ανάλογα με την προσφορά αυτού του ίδιου κι όχι του πατέρα του ή του νόνου του, του ρουφιάνου των ενετών, των τούρκων, του μαντέλη, των άγγλων, του ιχθυοτρόφου γερουλάνου κλπ.
4) όσο για τα ουρολογικά και τα κοπρολογικά, μην ξεχνάς ότι ο γέροντας πάει από πέσιμο ή από χέσιμο και γω είμαι 77 χρονών κι αν δεν πέσω από καμιά ελιά, από χέσιμο θα πάω, όπως ούλοι οι πρόγονοί μου, γι αυτό και χέ……, και μην το πας αλλού χαίρομαι ήθελα να γράψω κι έβαλα καταλάθος ε.
 |
| Famiglie iscritte nel Libro d’Oro della Nobiltà di Cefalonia (III^ parte) DELLA DECIMA (Δαλλαδέτσιμα) Originaria di Creta dove i Della Decima (o Dalla Decima) erano Signori feudali. L’epoca del loro arrivo a Cefalonia non è certa, ma sicuramente anteriore al 1500, allorquando Giovanni Della Decima era ambasciatore di Svizzera in Francia. Iscritta nel Libro d’Oro tra gli anni 1530 (sic !) e 1604, ricevette il titolo di Conte per Decreto del Doge Mocenigo il 22 marzo 1704. Per Decreto del Provveditore Generale F. Grimani, in data 6 dicembre 1706 furono loro concesse in feudo le isole Casto e Caiamo. Diversi membri della famiglia si distinsero nelle guerre dei veneziani contro i Turchi nel XVII secolo. Ebbe sindaci, governatori, ambasciatori e un presidente del Senato. Il Conte Angelo (* Argostoli, 05.IV.1752 † Padova, 12.II.1825), medico, Rettore dell’ Università di Padova. |
 |
| PIGNATORRE (Πινιατώρος) Originaria della Sicilia, si stabilì a Cefalonia verso l’anno 1500. Iscritta nel Libro d’Oro tra gli anni 1593 e 1604. Nel 1680 il Senato della Repubblica Veneta concesse in feudo alla famiglia la decima del Comune di Spilia in Cefalonia e nel 1718 il Doge il titolo di Conte. Ebbe diversi protopapi, sindaci di Argostoli, governatori di Itaca, giudici e deputati. |
 |
| VALSAMACHI (Βαλσαμάκης) Originaria di Bisanzio, la troviamo a Creta, poi verso l’anno 1500 a Cefalonia dove ebbe feudi e il titolo di Barone feudatario. Iscritta nel Libro d’Oro tra gli anni 1593 e 1604, il titolo di Conte fu accordato nel 1796. Ebbe ambasciatori, deputati e un ministro della Giustizia. |
 |
| FOCA (Φωκά) Originaria di Costantinopoli, diede due imperatori a Bisanzio. Stabilitasi a Cefalonia verso il 1470. Ebbe deputati, senatori e un presidente del Senato. |
 |
| Famiglie iscritte nel Libro d’Oro della Nobiltà di Cefalonia (IV^ parte) MARCHETO (Μαρκέτος) Venuta a Cefalonia da Napoli verso l’anno 1400 al servizio dei Tocco, Conti di Cefalonia. Nel 1460 Teodoro Marcheto, generale e nobile di Cefalonia, era segretario privato del Conte di Cefalonia e Duca di Leucade, Leonardo Tocco, il quale gli accordò dei feudi e un Diploma di nobiltà. Iscritta nel Libro d’Oro tra gli anni 1593 e 1604. |
 |
| LOVERDO (Λοβέρδος) Sembra abbia origine da un certo Alubardo, uno dei segretari di Baldovino II ultimo imperatore latino di Costantinopoli e, successivamente, ambasciatore al Papa Urbano IV. Altra ipotesi la vuole di origine lombarda al servizio degli imperatori greci. Iscritta nel Libro d’Oro tra gli anni 1593 e 1604, il titolo di Conte fu concesso a Michele Loverdo nel 1725, capo del ramo Loverdo-Michelacato. Don Gerasimo Loverdo (* 1390), primo vescovo ortodosso di Cefalonia. Giovanni (1767-1842), storico genealogista. Barone e Conte Nicolò (1773-1837), generale di brigata sotto Napoleone che lo decorò dei suddetti titoli il 19 novembre 1813 ; governatore di Bordeaux, il suo nome è inciso sotto l’ Arco di Trionfo. |
 |
| GERACHI (Γεράκη) Forse venuta da Cipro nel 1570. Iscritta nel Libro d’Oro dal 1593 al 1604. Costantino Gerachi, meglio conosciuto sotto il nome di Costanzo Falcone (* Argostoli, 1647 † Siam, 1688), lasciò segretamente Cefalonia nel 1660 su di una nave inglese. Dopo anni di viaggio, entrò al servizio della Compagnia delle Indie e fu inviato in Cina e in Giappone. Nel viaggio di rientro, fece naufragio a Malabar dove fece la conoscenza di un ambasciatore siamese che poi seguì nel Siam. Entrato al servizio di questo Regno, salì ben presto alle più alte cariche amministrative sino a quella di Primo Ministro e Viceré del Siam. Favorì il cristianesimo, i missionari cattolici e diede l’avvio alla prima Ambasciata siamese in Francia ed Inghilterra. Ciononostante, il cristianesimo ancora in nuce, era malvisto al punto che nel corso di una rivolta contro il Re, fu fatto prigioniero e messo a morte con la moglie e il figlio. βαριέμαι να συνεχίσω το libro d oro του ……….
|
καλάγεμου
