δδμανιάς: ξινά σταφύλια και ώριμες ευθύνες (απάντηση στο σχόλιο του μάκη γονατά )

iloveithaki.gr, 14/7/2025

γράφει ο νιόνιος μανιάς του μήδη

ο μάκης γονατάς, με σχόλιό του στο άρθρο μου «νέο κόμμα χωρίς παλιές φάτσες», έθεσε ένα ζήτημα που ακούγεται συχνά τελευταία, με τρόπο κοφτερό και σκληρό: «πόσο νέο μπορεί να είναι ένα κόμμα τσίπρα;»και «με περσινά ξινά σταφύλια δεν φτιάχνεις το νέκταρ της αλλαγής».

τον ευχαριστώ – γιατί τουλάχιστον τοποθετείται.

όμως, στη δική μου ματιά, το πρόβλημα δεν είναι τα σταφύλια, αλλά ποιος τα πατάει.
και ναι, ο τσίπρας έκανε λάθη – και πολιτικά και ανθρώπινα.
άφησε μια πίκρα, ίσως μεγαλύτερη απ’ όσο μπορούσαμε να αντέξουμε.
αλλά έμεινε ο μόνος που κουβαλά πολιτικό βάρος και λαϊκή απεύθυνση μαζί.

ο φίλος μάκης λέει: «το νέο θα έρθει από τους νέους».
το ακούμε παντού.
αλλά τι σημαίνει;
ποιοι νέοι; με ποιο περιεχόμενο; ποιο σχέδιο; ποια εμπειρία;

δεν είναι πολιτική θέση να περιμένουμε τους νέους να εμφανιστούν σαν σωτήρες με καθαρό πουκάμισο.
η πολιτική δεν είναι ευχές.
είναι σχέδιο, ρίσκο, ανάληψη ευθύνης – τώρα.

γιατί αν δεν κάνουμε κάτι τώρα,
αν συνεχίσουμε να αναλύουμε ακαδημαϊκά τη μιζέρια μας,
αν μείνουμε σε «μήπως» και «ίσως»,
αν περιμένουμε να «ωριμάσουν οι συνθήκες»,
θα ξυπνήσουμε με τη δεξιά φρουρά στα κρεβάτια μας και την ακροδεξιά στην εξουσία.

στην ευρώπη ήδη προχωρούν.
στη γαλλία ο μπάρνουμ του μίσους μπήκε στο προσκήνιο.
στην ολλανδία, στην ιταλία, παντού.
και στην αμερική, ο τραμπ επιστρέφει σαν ταινία τρόμου που γελάει με τον θεατή.

και τι κάνουμε εμείς;
αντί να οργανωθούμε, να αντισταθούμε,
τσακωνόμαστε στα καφενεία της αριστεράς για το αν πρέπει να ανοίγουμε τις συνελεύσεις στις 7 ή στις 7.30.

δεν έχουμε χρόνο.
η ιστορία δεν περιμένει.
και κάθε μέρα αδράνειας είναι βήμα χαμένο – όχι για εμάς μόνο, αλλά για την ίδια τη δημοκρατία.

αν ο τσίπρας έχει ακόμη σθένος, καθαρότητα, και τη βούληση να ξαναδοκιμάσει χωρίς βαρίδια,
αν φτιάξει κάτι νέο με νέα πρόσωπα,
τότε υπάρχει ελπίδα.
διαφορετικά, θα πληρώσουμε πολύ ακριβά αυτή την ολιγωρία – κι όχι σε ψήφους. σε ελευθερίες.

κι όσο για τα σταφύλια –
όποιος έχει έστω ένα ακόμη άθικτο,
ας το στύψει τώρα.
αύριο θα είναι αργά.
κι αν δεν το καταλάβουμε εμείς, θα μας το θυμίσουν οι λύκοι.