iloveithaki.gr, 1/2/2026
σήμερα στο βαθύ
οι δρόμοι έγιναν θάλασσα.
όχι μεταφορικά. κανονικά.
έβρεξε πολύ, ναι.
αλλά όχι τόσο ώστε να ψαρεύεις μπροστά απ’ το δημαρχείο.
άρα;
κάτι άλλο έπαιξε μαζί.
η βροχή κατέβασε νερά.
τα ρέματα έκαναν τη δουλειά τους.
οι σχάρες… τη δική τους.
και η θάλασσα είπε:
«μέχρι εδώ είμαι, πιο κάτω δεν πάω».
γιατί σήμερα το νερό ήταν ήδη ψηλά.
φεγγάρι.
παλίρροια.
χαμηλή πίεση.
λίγο αέρας από τη λάθος μεριά.
τίποτα φοβερό μόνο του.
όλα μαζί όμως;
συνταγή.
η θάλασσα δεν πρόλαβε να φύγει.
η βροχή δεν είχε πού να πάει.
κι έτσι βρέθηκαν στη μέση οι δρόμοι.
σαν τον τον θιακό:
ανάμεσα σε βροχή και θάλασσα.
κι εκεί που άλλες φορές περπατάς,
σήμερα θα ’πρεπε να ρίξεις πετονιά.
όχι γιατί φταίει το φεγγάρι.
ούτε γιατί «έτσι είναι η φύση».
αλλά γιατί τα παραλιακά μας
είναι σχεδιασμένα
για καρτ ποστάλ
όχι για πραγματικό καιρό.
μην το δραματοποιούμε.
δεν πνιγήκαμε.
αλλά να το θυμόμαστε:
η θάλασσα δεν ανεβαίνει ξαφνικά.
εμείς κατεβήκαμε πολύ χαμηλά.
επιμύθιο
όταν χτίζεις τόσο κοντά στο κύμα,
κάποια μέρα
το κύμα θα ’ρθει να σε χαιρετήσει.
και σαν να μην έφτανε το σήμερα,
οι χάρτες λένε πως και την πέμπτη έρχονται νερά.δόξα τον θεό,
φέτος ο γεννάρης δεν μας άφησε παραπονεμένους.δεν ξέρω αν κάνουν καλό στον τόπο
τόσα πολλά, χειμωνιάτικα.δεν το θυμάμαι ποτέ έτσι.
τόσο νερό.
άλλη χρονιά.
γενάρη μήνα.
κι δυο τραγουδάκια για το γαμώτο…
