iloveithaki.gr, 24/3/2026
η φτώχεια δεν είναι μοίρα. είναι αποτέλεσμα
μιας πολιτικής που έγινε επάγγελμα
και ενός κόσμου που σταμάτησε να συμμετέχει. νιόνιος μανιάς του μήδη
δεν είναι η πρώτη φορά που ο κόσμος δυσκολεύεται.
αλλά είναι από τις λίγες φορές
που το καταλαβαίνουν όλοι μαζί.
ο ίδιος λόγος:
«δεν βγαίνει ο μήνας».
η ακρίβεια δεν είναι απλά νούμερο.
είναι άγχος.
είναι φόβος.
είναι σιωπή.
και ο πόλεμος δεν είναι κάπου μακριά.
είναι μέσα στην τιμή του ρεύματος.
μέσα στο πετρέλαιο.
μέσα στο ψωμί.
μα το πιο βαρύ δεν είναι αυτό.
το πιο βαρύ είναι η αδικία.
ένα μικρό κομμάτι του πλανήτη
κρατά σχεδόν όλο το χρήμα.
κι ένα τεράστιο κομμάτι
παλεύει να τα βγάλει πέρα.
όχι γιατί δεν δουλεύει.
όχι γιατί δεν προσπαθεί.
αλλά γιατί δεν φτάνει.
κι εδώ αρχίζει η αλήθεια που πονάει:
δεν είναι τυχαίο.
δεν είναι κακοτυχία.
δεν είναι “έτσι είναι η ζωή”.
είναι επιλογές.
η πολιτική έγινε επάγγελμα.
και σε πολλές περιπτώσεις
μπίζνα.
η εξουσία έμαθε να υπηρετεί
όχι τον άνθρωπο,
αλλά το χρήμα.
και ο κόσμος το βλέπει.
αλλά δεν αντιδρά.
άλλοι απογοητεύονται.
άλλοι απέχουν.
άλλοι δεν πιστεύουν πια σε τίποτα.
κι έτσι,
οι λίγοι αποφασίζουν
για τους πολλούς.
χωρίς φωνή.
χωρίς πίεση.
χωρίς αντίσταση.
κι έτσι φτάσαμε εδώ:
να μην φτωχαίνει ο κόσμος από μόνος του.
αλλά να τον φτωχαίνουν.
σιγά σιγά.
χωρίς θόρυβο.
σχεδόν αόρατα.
θιακό επιμύθιο
στο θιάκι δεν μιλάμε με θεωρίες.
μιλάμε με το μεροκάματο.
με το καύσιμο.
με το μαγαζί που άνοιξε
και δεν μπήκε άνθρωπος.
λίγα λεφτά.
πολύ τρέξιμο.
κι όμως ο κόσμος κρατάει.
γιατί ξέρει κάτι απλό:
η φτώχεια δεν είναι μοίρα.
είναι αποτέλεσμα.
κι αν είναι αποτέλεσμα,
κάποιος την φτιάχνει.
κι ένα τραγουδάκι για τα παλιά mil anos…
