στον «ναμπούκο» του βέρντι, οι εβραίοι αιχμάλωτοι στη βαβυλώνα τραγουδούν για την πατρίδα τους. τη φωνή τους τη σηκώνουν όλοι μαζί. «va, pensiero». πέτα, σκέψη μου. πήγαινε εκεί που εγώ δεν μπορώ να πάω. www.metopera.org
ακούω το τραγούδι και σκέφτομαι τη δική μας πατρίδα. πώς θα ήταν η ζωή μας αν είχαμε μια έντιμη κυβέρνηση;
θα ήταν μεγάλη πολυτέλεια να φτάνει η σύνταξη ως το τέλος του μήνα; να μπορεί ένα ζευγάρι να νοικιάσει σπίτι και να κάνει σχέδια για παιδί; να μπαίνει ο γέροντας στο σπίτι του και να ανάβει τη σόμπα χωρίς να σκέφτεται πόσο θα του στοιχίσει η κάθε ώρα;
κι όταν ξοδεύεται δημόσιο χρήμα, να ξέρουμε ποιος το πήρε, για ποια δουλειά και αν την έκανε. κι όταν ξεσπάει ένα σκάνδαλο, να βγαίνουν στη φόρα τα χαρτιά, να ελέγχονται οι υπεύθυνοι και να λογοδοτεί κι ο υπουργός, αν έχει ευθύνη. τόσα χρόνια μάς ζητάνε να κάνουμε υπομονή. πόση υπομονή χρωστάει ακόμα ο πολίτης και πότε θα μας δώσει λογαριασμό η κυβέρνηση;
αυτό καταλογίζω στον μητσοτακισμό. ζητάει από τον άνθρωπο που ζει με τον μισθό του να μετράει και το τελευταίο ευρώ, κι όταν ο ίδιος άνθρωπος ρωτάει πού πήγαν τα δικά μας λεφτά, πρέπει να παλέψει για μια καθαρή απάντηση. κι ύστερα έρχονται να του ζητήσουν ξανά την ψήφο του. με τι θράσος, όταν ακόμη περιμένει να του δώσουν λογαριασμό;
βάζω το «va, pensiero» και φαντάζομαι να το τραγουδάμε όλοι μαζί. ο εργάτης, ο συνταξιούχος, το παιδί που έφυγε στο εξωτερικό κι εκείνο που παλεύει να μείνει εδώ. και να λέμε πως αυτό που ζητάμε είναι μια ζωή κανονική. να φτάνουν τα λεφτά για το φαΐ και το νοίκι, να ισχύει ο ίδιος νόμος για όλους και να μπορούμε να κοιτάμε τα παιδιά μας και να τους λέμε πως έχουν μέλλον στον τόπο τους.
ένα μικρό ποίημα
πέτα, σκέψη μου, και δες
πώς θα ζούσαμε αλλιώς.
να ’χει η σόμπα μας φωτιά
κι ο μισθός να φτάνει ως τις τριάντα.
πέτα ως το παιδί που έφυγε
και πες του να μας γράψει
τι θα ’πρεπε ν’ αλλάξει εδώ
για να θελήσει να γυρίσει.
κι ύστερα γύρνα, σκέψη μου,
να το πούμε όλοι μαζί.
αυτή τη χώρα τη δουλέψαμε.
εδώ θέλουμε να ζήσουμε.
πέτα, σκέψη μου, και δες πώς θα ’ταν η ζωή μας με μια έντιμη κυβέρνηση. κι ύστερα γύρνα να το τραγουδήσουμε όλοι μαζί, ώσπου να πάψει να μας φαίνεται όνειρο να ζούμε με αξιοπρέπεια στη χώρα που δουλέψαμε και φτιάξαμε. δδμανιάς
Discover more from iloveithaki.gr
Subscribe to get the latest posts sent to your email.


