αυγή | 20 Αυγούστου 2017 11:00
Η νέα γενιά δεν μπορεί να περιμένει. Η χώρα πρέπει να αρχίσει να αλλάζει τώρα. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο από την κυβέρνηση, ιδίως όταν η αντιπολίτευση προσπαθεί να επενδύσει σε κάθε μεθόδευση και σε όποιον μηχανισμό μπορεί να της εξασφαλίσει -έστω και στα περίφημα πέντε λεπτά δημοσιότητας που δίνουν fake news και διαστρεβλώσεις- την εικόνα μιας κυβέρνησης που δεν κυβερνά
Ο Αύγουστος οδεύει προς το τέλος του, οι ξαπλώστρες σε πολλές παραλίες της χώρας -όχι στα κοσμικά νησιά πάντως…- αρχίζουν να μαζεύονται, οπότε καιρός είναι να περιοριστούν τα τιτιβίσματα, μπας και ξεκινήσει ένας κανονικός διάλογος για το παρόν και το μέλλον της χώρας, που προφανώς και δεν χωρά σε 140 χαρακτήρες και στο “εκ φύσεως” αφοριστικό Twitter…
Η νέα γενιά δεν μπορεί να περιμένει. Η χώρα πρέπει να αρχίσει να αλλάζει τώρα. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο από την κυβέρνηση, ιδίως όταν η αντιπολίτευση προσπαθεί να επενδύσει σε κάθε μεθόδευση και σε όποιον μηχανισμό μπορεί να της εξασφαλίσει -έστω και στα περίφημα πέντε λεπτά δημοσιότητας που δίνουν fake news και διαστρεβλώσεις- την εικόνα μιας κυβέρνησης που δεν κυβερνά. Η πραγματικότητα τους διαψεύδει, όπως απέδειξε η διαχείριση του δύσκολου από τη φύση του, πόσο μάλλον όταν μπαίνει και ανθρώπινο χέρι, μετώπου των πυρκαγιών. Αλλά δεν αρκεί…
Φαίνεται μάλιστα ότι δεν είναι λίγοι στη συντηρητική παράταξη -από αυτοδιοικητικά μέχρι κεντρικά στελέχη αλλά και απλοί ψηφοφόροι- εκείνοι που αντιλαμβάνονται πως η πολιτική αντιπαράθεση έχει όρια σοβαρότητας, εγκυρότητας και στοιχειώδους λογικής. Η αντιπαράθεση δύο διαφορετικών πολιτικών σχεδίων, η αντιπαράθεση Δεξιάς και Αριστεράς, είναι δεδομένη -και καλώς- σε όλο τον κόσμο. Δεν χρειάζεται να γίνει παίρνοντας ως υπόδειγμα τα χειρότερα δυνατά παραδείγματα, εκεί όπου ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία δίνουν τον τόνο. Η δυτική Ευρώπη δίνει πολύ καλύτερα υποδείγματα υγιούς αντιπαράθεσης προτάσεων και ιδεών σε όσους πολιτικούς αντιπάλους δεν θέλουν να βλέπουν την Αριστερά με εμφυλιοπολεμικούς όρους. Ακόμα και μέσα στη χώρα, με αφορμή τα περιφερειακά αναπτυξιακά συνέδρια, έχουμε συνεχώς παραδείγματα ανάπτυξης ενός πολιτικού διαλόγου που συμβάλλει στην αλλαγή σελίδας, την ανάπτυξη και την έξοδο από την επιτροπεία.
Αλλά πρέπει να είναι σαφές ότι η κυβέρνηση κυβερνά. Όπως η Αυτοδιοίκηση διαχειρίζεται τις υποθέσεις σε τοπικό επίπεδο. Η αντιπολίτευση οφείλει να αποφασίσει αν ενδιαφέρεται για το μέλλον της χώρας συνολικά ή για την εξυπηρέτηση μιας μικρής ομάδας οικονομικών συμφερόντων. Αν εξακολουθήσει να προτιμά το δεύτερο, ας μη θεωρεί πως οι πολίτες είναι τυφλοί και δεν το βλέπουν…
