23.08.2015, 17:59 | efsyn
ΑΤΙΜΟ ΠΡΑΜΑ η ελπίδα. Φωλιάζει στις σκοτεινότερες ρωγμές του πολιτικού και κοινωνικού βίου. Κατέφθασε φουριόζα τον Γενάρη, μες στο καταχείμωνο, και διαψεύστηκε στην ντάλα του Ιουλίου. Επιστρέφει τώρα φυλλορροώντας στη μελαγχολία του φθινοπώρου. Μέμφονται τον πρωθυπουργό ότι τάχα μου δεν σέβεται τους θεσμούς. Αποδεικνύεται, ωστόσο, μέγας δημοκάλπης. Για τρίτη φορά σε εννιά μήνες προσφεύγει στη λαϊκή ετυμηγορία. Τον εξοπλίζουμε με τον ύμνο της προεκλογικής περιόδου-εξπρές:
ΤΙ ΑΠΕΛΠΙΣΙΑ φώλιαζε σ’ εκείνες τις ελπίδες
/ που έναν Γενάρη άνυδρο αναπτέρωσε ο λαός
/ θριαμβευτής προήλαυνε σε φωτεινές αψίδες
/ ο εκλεκτός του σείοντας τα νώτα σαν ταώς.
// Eναν Γενάρη άνυδρο αναπτέρωσε ο λαός
/ που απαθής στον καναπέ τα κάτω πάνω φέρνει
/ ο εκλεκτός του σείοντας τα νώτα σαν ταώς
/ ξεκίνησε για την αυλή του αφέντη Τισσαφέρνη.//
ΠΟΥ ΑΠΑΘΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ τα κάτω πάνω φέρνει
/ απ’ τα χαράτσια των Περσών στενάζει και πεινά
/ ξεκίνησε για την αυλή του αφέντη Τισσαφέρνη
/ να τον γλιτώσει ο ήρωας απ’ όλα τα δεινά.
// Απ’ τα χαράτσια των Περσών στενάζει και πεινά
/ λύση η φαυλεπίφαυλη αξιώνει κοινωνία
/ να τον γλιτώσει ο ήρωας απ’ όλα τα δεινά
/ με αμοιβαία, επωφελή κι έντιμη συμφωνία.//
ΛΥΣΗ Η ΦΑΥΛΕΠΙΦΑΥΛΗ αξιώνει κοινωνία
/ απ’ το ενιαίο νόμισμα μην απομείνει εκτός
/ με αμοιβαία, επωφελή κι έντιμη συμφωνία
/ ξεκαθαρίζει εξαρχής πως θα ’ρθει ο εκλεκτός.
// Απ’ το ενιαίο νόμισμα μην απομείνει εκτός
/ οι εποχές δεν ευνοούν να ρίξει μαύρη πέτρα
/ ξεκαθαρίζει εξαρχής πως θα ’ρθει ο εκλεκτός
/ χωρίς σκληρά, επώδυνα, θανατηφόρα μέτρα.//
ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΔΕΝ ΕΥΝΟΟΥΝ να ρίξει μαύρη πέτρα
/ στα Σούσα που αναζήτησε φίλντισι και χρυσό
/ χωρίς σκληρά, επώδυνα, θανατηφόρα μέτρα
/ θα ναυαγήσει απείλησαν κοντά στην Ιερισσό.
// Στα Σούσα που αναζήτησε φίλντισι και χρυσό
/ ζαλίκωσαν στους ώμους του ασήκωτο ένα χρέος
/ θα ναυαγήσει απείλησαν κοντά στην Ιερισσό
/ κι έπαψε να ’ναι ξαφνικά ορμητικός κι ωραίος.//
ΖΑΛΙΚΩΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΟΥ ασήκωτο ένα χρέος
/ επί ματαίω πάσχισε κάπως να αντιταχθεί
/ κι έπαψε να ’ναι ξαφνικά ορμητικός κι ωραίος
/ προσκύνησε κι υπέγραψε μνημόνια επαχθή.
// Επί ματαίω πάσχισε κάπως να αντιταχθεί
/ μα έτσι απροετοίμαστος σταυρώθη δίχως ήλους
/ προσκύνησε κι υπέγραψε μνημόνια επαχθή
/ σαν δυο σταγόνες μοιάζοντας με τους κοινούς γραικύλους.//
ΜΑ ΕΤΣΙ ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΣ σταυρώθη δίχως ήλους
/ και παριστάνει την αγνή, λευκή περιστερά
/ σαν δυο σταγόνες μοιάζοντας με τους κοινούς γραικύλους
/ στρίβει αδέξια δεξιά αντί αριστερά.
// Και παριστάνει την αγνή, λευκή περιστερά
/ γεμίζοντας την Αττική ερείπια της Ολύνθου
/ στρίβει αδέξια δεξιά αντί αριστερά
/ ψηλά τα χέρια σήκωσε στο έμπα του λαβυρίνθου.//
ΓΕΜΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ ερείπια της Ολύνθου
/ θρασύς Θησέας φάνταζε και Ηρακλής μεικτός
/ ψηλά τα χέρια σήκωσε στο έμπα του λαβυρίνθου
/ κι επέστρεψε Μινώταυρος γλοιώδης και φρικτός.
// Θρασύς Θησέας φάνταζε και Ηρακλής μεικτός
/ με τύπους σαν του λόγου του βρίθει η Ιστορία
/ κι επέστρεψε Μινώταυρος γλοιώδης και φρικτός
/ στο μέσον της διαδρομής πήρε φάλτσο πορεία.//
ΜΕ ΤΥΠΟΥΣ ΣΑΝ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ βρίθει η Ιστορία
/ άτολμους, εθελόδουλους, δήθεν στασιαστές
/ στο μέσον της διαδρομής πήραν φάλτσο πορεία
/ μοιραία μεταλλάχτηκαν σε εξουσιαστές.
// Με άτολμους, εθελόδουλους, δήθεν στασιαστές
/ που φόρεσαν αγόγγυστα γκέμια και παρωπίδες
/ μοιραία μεταλλάχτηκαν σε εξουσιαστές·
/ τι απελπισία φώλιαζε σ’ εκείνες τις ελπίδες.
υ.γ: παντούμ το (ουσιαστικό άκλιτο) : μαλαισ. λ. pantoum = είδος ποίησης, στιχουργική μορφή που ξεκίνησε απ` τη Μαλαισία και καθιερώθηκε στην Ευρώπη απ` τον Ουγκό· αποτελείται από τετράστιχες στροφές με σταυρωτή ομοιοκαταληξία, ο δεύτερος και ο τέταρτος στίχος κάθε στροφής γίνονται ο πρώτος και ο τρίτος της επόμενης, τέλος ο τέταρτος στίχος της τελευταίας στροφής είναι ο ίδιος με τον πρώτο.
