Γεράσιμος Χαριτόπουλος | 09.06.2015 | 10:18
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος θα μείνει στην ιστορία ως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που συγκυβέρνησε με τον (ακροδεξιό) Σαμαρά και που έγινε και Αντιπρόεδρος της πιο μαύρης κυβέρνησης που γνώρισε μεταπολιτευτικά η χώρα όταν αυτή η κυβέρνηση κατέβασε τους διακόπτες της ΕΡΤ. Δεν το λες και λίγο για έναν άνθρωπο που δήλωσε, αποχαιρετώντας τους «συντρόφους» του: «αποχωρώ από τη θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Δεν αποχωρώ από την πολιτική. Όχι από την ευθύνη μου. Όχι από τον αγώνα για τη χώρα. Όχι από τη σχέση με τους πολίτες. Όχι από τη σχέση με την Ιστορία».
Ειδικά η τελευταία, η Ιστορία με κεφαλαίο γιώτα που η σχέση μαζί της φαίνεται να τον απασχολεί, σαφώς και δεν θα τον ξεχάσει. Το όνομά του θα φιγουράρει με χρυσά γράμματα στα κεφάλαια εκείνα που θα μιλούν για τα σκοτάδια της παρακμής, της παρακμής μιας πολιτικής παράταξης, ενός ολόκληρου τόπου και για τις σκιώδεις φυσιογνωμίες που μέσα σ’ αυτά τα σκοτάδια, την ώρα που όλοι οι άλλοι δυστυχούσαν, αναδύονταν αιλουροειδώς, άρπαζαν ευκαιρίες για γαλόνια και αξιώματα, άφηναν τα προσωπικά τους αποτυπώματα στη δυστυχία των άλλων. Πάντα υπήρχαν αυτές οι προσωπικότητες στην ανθρώπινη ιστορία, οι πρωταγωνιστές των σκοταδιών. Οπότε ο κος Βενιζέλος, μπορεί να κοιμάται ήσυχος.
