camerartstudio | September 9, 2015 · 6:29 amΠρος στιγμή σκέφτηκα να βάλω τον τίτλο “Τρεις Χάρες”-το γνωστό ελληνιστικό γλυπτό σύμπλεγμα αλλά και η ραφαηλική ζωγραφική εκδοχή κάπως έτσι αρθρώνονται: ένα κορίτσι, το μεσαίο, φαίνεται από μπροστά και τα δυό περιφερειακά από πίσω-αλλά παραήταν συμβατικά κρυόμπλαστρος και παλιομοδίτικος τίτλος για τόσο σύγχρονα και σημερινά θηλυκά.
Ένας άλλος προβληματισμός μου αφορούσε ποια εκδοχή να προτιμήσω-η λήψη είναι ψηφιακή-την έγχρωμη ή την ασπρόμαυρη; Όμως η πρώτη διαχώριζε τελεσίδικα το κεντρικό κορίτσι από τα άλλα δυό, αφού η ασπρόμαυρη οντότητα της θα παρουσιαζόταν σε όλη της τη σαφήνεια και θα το απομόνωνε ακόμη περισσότερο, όσο αντίθετα το ασπρόμαυρο θα τα έφερνε ακόμη πιο κοντά σαν-έστω εικονικότερα πια- πλάσματα.
Τη θεωρώ μια καλή ανάρτηση τη σημερινή.Έτσι για να τη κάνω πιο ιντριγκαδόρικη θα σας δείξω πόσο τυχερή μέρα ήταν η χτεσινή, ώστε με την ίδια σκηνή να έχω δύο εντελώς διαφορετικής αντίληψης εικόνες. Τη βάζω και έγχρωμη για να εμπλουτίσω ακόμη περισσότερο την εντύπωση. Προσοχή όμως: δεν είναι κάθε μέρα τ’ Άη Γιαννιού.
