απαλλαγή

Κάτι δε με πείθει με την αποποίηση ευθυνών απ’ όσους το βράδυ του δημοψηφίσματος πανηγύριζαν μαζί μ’ αυτούς που χόρευαν στο Σύνταγμα και μέσα σε μια βδομάδα συνειδητοποίησαν προδοσία. Τη ρώτησα κατά πόσο είχε επίγνωση ότι η διαπραγμάτευση στις Βρυξέλλες δεν ήταν να παίζεις μπάλα στα λίγα τετραγωνικά της Κουμουνδούρου, ότι η Ευρώπη είναι πολύ πιο σκληρή από την πολυτέλεια την οποία το για χρόνια μικρό εκλογικό ποσοστό έδινε στο ΣΥΡΙΖΑ, για ατέρμονη εσωκομματική ενασχόληση και ενδοσκόπηση. Η οποία δεν ενδιέφερε όχι μόνο την Ευρώπη, αλλά ούτε την πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου. Και η οποία Ευρώπη όντως ήθελε να διαλύσει την «πρώτη φορά αριστερά» και είχε στην κατοχή της σκληρά υπερόπλα εκβιασμού μπροστά στο δικό μας «ηχηρό» ΟΧΙ. Όταν μάλιστα οι τσέπες μας είναι άδειες και ζητάμε λεφτά με την πλάτη στον τοίχο. Μήπως ήταν τραγική αφέλεια να μας πείσει ο Τσίπρας ότι παίρνεις δανεικά δίχως συμφωνία, όταν το ζητούμενο εξ αρχής ήταν καλύτερη συμφωνία και τίποτα παραπάνω; Μήπως ο Τσίπρας βρέθηκε μόνος σε κλειστό δωμάτιο, δίχως τον αέρα στα μυαλά του της ενθουσιώδους υποστήριξης από τους οπαδούς του (και όχι ψηφοφόρων, αφού ποδοσφαιρικά έβλεπαν πολλοί τις κινήσεις του), μπροστά στη συμπαγή αυτή ευρωπαϊκή πραγματικότητα που ήταν έτοιμοι να πετάξουν πάνω μας όπως σφαίρα κατεδάφισης; Και αναγκάστηκε να δεχτεί αυτή την απερίγραπτα κακή συμφωνία;
Ανεπαρκής, μέτριος, ψωνισμένος, λίγος – αλλά προδότης;
Δεν ήθελε ν’ ακούσει. Μάλλον δεν άκουγε.
Από τη στιγμή που στην πολιτική κουλτούρα της αριστεράς η συλλογικότητα παίζει κεντροβαρή ρόλο, τότε θα πρέπει να δεχτούν όσοι δηλώνουν αριστεροί ότι αυτή συνυπάρχει με συλλογική ευθύνη. Το να μη θέλεις να κατανοήσεις, το να καταλήγεις γρήγορα, μέσα σε μια βδομάδα, στην ερμηνεία της σκοτεινής συνομωσίας, μπροστά στην οποία δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα εμείς και ότι, όποιες κι αν ήσαν οι πράξεις μας δεν θα έφερναν το επιθυμητό αποτέλεσμα (και συνεπώς δεν έχουμε ευθύνη γι’ αυτές, άρα απαλλασόμεθα) ενώ όσοι εμπλέκονται είναι προδότες, μου φαίνεται ότι καμιά σχέση δεν έχει με την κουλτούρα της αριστεράς. Οι αριστεροί μάλλον ξέρουν καλύτερα.