Λεπτομέρεια από ζωγραφιά του Miles Williams Mathis,
Blue BlanketΆντζυ Ντίκινσον | 29.03.2016 | 16:09
Σιχαίνομαι τον Αντόρνο. Βαθιά (όπως σιχαίνομαι τον Λαρς φον Τρίερ, για άλλους λόγους άσχετους εντελώς μα τον αναφέρω κάθε που εμφανίζεται το ρήμα σιχαίνομαι, απλώς γιατί τίποτα δεν εκφράζει καλύτερα τον ορισμό του σιχαίνομαι από αυτό που νιώθω για τον φον Τρίερ).
Βρίσκω ικανοποιητικό τον Žižek και τον Badiou αλλά κι εγώ σαν κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος, δεν ευχαριστιέμαι από το σύνολο της σκέψης τους. Δεν έχει συμπέρασμα. Έχει αιτία, πρόοδο, συνέχεια αλλά δεν έχει καταληξη. Τουλάχιστον κατάληξη γεμάτη και οργασμική, τελεσίδικη.
Μου γουστάρει ο Τσόμσκι γιατί ως αδυσώπητος linguist έχει πολιτικό λόγο με απλότητα και συνοχή, αρετή γαμάτη από τις λίγες.
Είμαι ερωτευμένη για πάντα και εντελώς με τον Νέγκρι κι ας είναι περιορισμένος είναι πάντως μεγάλος.
Δε διαβάζω Καμύ αφήστε με, έχω άλλα να κάνω, δεν πιάνεται, δε με νοιάζει.
Ακόμα με γοητεύει ο Althusser για το ξεβράκωμα το μαρξισμού όπως το τόλμησε.
Γενικά, πιστεύω πως οι φιλόσοφοι οφείλουν να γαμήσουν περισσότερο και να μάθουν κανένα σοβαρό μαθηματικό, μάστιγα το ότι δε σκαμπάζουν γρι από εναλλακτικά μαθηματικά συστήματα, δε μας βλέπω να ξεκολλάμε στη σκέψη.
Επίσης πιστεύω ακράδαντα πως η φιλοσοφία οφείλει να μελετάται από δύο, κατά προτίμηση διαφωνούντες, ώστε να ανταλλάσσονται τα μελετούμενα επί τόπου, να μπαίνουν σε μια δοκιμή από μια δεύτερη διανόηση εν πάσει περιπτώσει, διανόηση που δε θα κουνήσει το κεφάλι συγκαταβατικά αλλά που αντιθέτως θα τσαντιστεί και θα σε πηδήξει στη διαφωνία, κατά προτίμηση θα σε πηδήξει και κυριολεκτικώς, εν τέλει. Πάντα βράδυ, πάντα με μουσική, πάντα με ουίσκια και μόνο βρακιά φορεμένα, τίποτα άλλο. Είναι σημειολογική η μελέτη με τα στήθη έξω και απαραίτητα γυμνή αλλά όχι εντελώς, το βρακί της προσδίδει μια ελαφρiά προστυχιά. Βρακί μαύρο, μπρούμυτα διάβασμα σε καναπέ, τζόιντ, ουίσκι, φιλιά στην κοιλιά, συνεχόμενα για κανένα πεντάλεπτο, στρογγυλά και απαλά, ανάλαφρα, στεγνά, γύρω από τον αφαλό και Žižek.
Καύλα…
Εδώ ο Herr Dr Professor τα λέει ένα χεράκι σε μια ενδιαφέρουσα τοποθέτηση για το προσφυγικό.
http://genius.it/www.lrb.co.uk/v37/n18/slavoj-zizek/the-non-existence-of-norway
