Θυμήθηκα τον Αναγνωστάκη: “Φοβάμαι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά, πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου”. Το νταβαντούρι για τα F-16, μου τον θύμισε. Τα χρυσά παιδιά του συστήματος και τα γιουσουφάκια του πιασίματος -τα πιάνω, τα πιάνεις, δεν μας πιάνουν-, που έπρεπε να είναι φυλακή για όσα διέπραξαν και εισέπραξαν εν ονόματι της έρμης της πατρίδας. Και τώρα βγάζουν γλώσσα: Ο Τσίπρας ξοδεύει δισεκατομμύρια για αμυντικές δαπάνες! Σηκώθηκε, να πούμε, ο Τσίπρας ένα πρωί και σκέφτηκε: Δεν κάνω ένα δώρο στον Τραμπ, που πένεται, απ’ την Αριστερά που πλένεται;
Κι εκείνοι, όμως, που όλοι μαζί, όποιος κι αν ήταν στην κυβέρνηση, ψήφιζαν πάντα τις αμυντικές δαπάνες του προϋπολογισμού, πώς δεν ντρέπονται; Οι δήθεν σοβαροί και εθνικώς στιβαροί, λέω, που δεν σηκώνουν την εθνικόφρονα πυγή τους, να πάνε να ρωτήσουν όχι τον Καμμένο, αλλά τους πιλότους τι σημαίνει αναβάθμιση. Τι σημαίνει να μην υπάρξει αναβάθμιση. Τι σημαίνει η ισορροπία στο Αιγαίο. Τι κάνει η άλλη πλευρά. Και γαβγίζουν τον Τσίπρα γιατί άκουσε, κατάλαβε, προσπάθησε να δώσει στην ελληνική αεροπορία ό,τι καλύτερο μπορούσε με δεδομένες τις γνωστές δυσκολίες.
Να πιάνουν τα μετερίζια οι εξ αριστερών επικριτές, έχει, τουλάχιστον μια κάποια λογική. Άσχετο αν δεν θέλουν να αντιληφθούν τις αδιαπραγμάτευτες εθνικές υποχρεώσεις της κυβέρνησης. Αλλά οι άλλοι; Οι κωλοπετσωμένοι; Οι εν πολλαίς αμαρτίαις εξοπλιστές και εξοπλισάρχοντες; Που μύγα δεν σήκωναν μέχρι χθες στο πανάκριβο σπαθί τους; Και που εξόπλιζαν ενίοτε, μαζί με τις Ένοπλες Δυνάμεις, γραφεία πολιτικά, σπίτια εξοχικά, προικιά οικογενειακά, και ταμεία κομματικά; Ή ξεχάσαμε τη Siemens, τα Leopard, τα υποβρύχια, το περί πάρτης αμύνεσθαι;
Κανονικοί έμποροι της αγυρτείας. Με οχτάστηλα και ντουντούκες. Εμπορεύονται καταστροφές που έρχονται, Μνημόνια που επέρχονται, περικοπές που ανέρχονται και αμοιβές που κατέρχονται. Τώρα έστησαν πάγκους σε ό,τι μέχρι χθες είχαν οι ίδιοι κηρύξει άβατο. Απλό είναι το πράγμα, όμως: Αν έχουν πρόβλημα με τα αναβαθμιστικά, τα αντισταθμιστικά, τα διαχειριστικά, ας κοπιάσουν να κάνουν φύλλο και φτερό τους λογαριασμούς. Σοβαρά και υπεύθυνα. Κι αν δεν τολμούν να ομολογήσουν την αλήθεια, ας το βουλώσουν τουλάχιστον. Γιατί κάποια νέα παιδιά εκεί πάνω χρειάζονται σύγχρονα εργαλεία για να κάνουν την επικίνδυνη δουλειά που η πατρίδα τους ανέθεσε…
