ζητείται σοβαρότης…

Το δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αναδειχτούν ως αντανάκλαση τα παράδοξα, οι σκοπιμότητες αλλά και οι ουσιώδεις πολιτικές προσεγγίσεις στο ελληνικό πολιτικό σύστημα.

Στην κυβερνητική πλευρά, παρότι το Μακεδονικό είναι ένα μείζον ζήτημα όπου επενδύθηκε τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο,  η στάση του Υπουργού Άμυνας και η απόπειρά του να αποτιμήσει το αποτέλεσμα πριν ακόμη από  τον Πρωθυπουργό, όπως και η κόντρα του με τον Υπουργό Εξωτερικών, προκαλούν εκνευρισμό και επιβεβαιώνουν την προβληματική σχέση και τις δύσκολες ισορροπίες.

Γενικότερα όμως, οι πολιτικές δυνάμεις εκτιμούν και εργαλειοποιούν το δημοψήφισμα στην ΠΓΔΜ ανάλογα με τις μικροπολιτικές τους σκοπιμότητες:  Η ΝΔ εκτίθεται και επιτίθεται στην κυβέρνηση, ζητώντας εκλογές εξαιτίας του αποτελέσματος. Όμως η ανάγνωσή του αποτελέσματος από την αξιωματική αντιπολίτευση διαψεύδει το ίδιο της το αφήγημά περί «παράδοσης» των πάντων στους γείτονες, εφόσον αυτοί απορρίπτουν τη συμφωνία κρίνοντας ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο!

Δεν λείπουν βέβαια οι νηφάλιες φωνές σε διάφορους χώρους που προοικονομούν συμμαχίες απαλλαγμένες από μικροκομματικές σκοπιμότητες. Στη βάση αυτή,  ο «χρησμός» του Αλέξη Τσίπρα περί αντοχής της κυβέρνησης ανεξάρτητα από αυτή των ΑΝΕΛ, δείχνει ότι  καθώς το πολιτικό σύστημα έχει απαλλαγεί από τα διχαστικά διλήμματα των μνημονιακών χρόνων, στο τέλος της ημέρας οι ουσιαστικές συγκλίσεις αρχίζουν να προκύπτουν με αμιγώς ιδεολογικούς όρους