δδμανιάς, 1/5/2023
πόσο πιο επίκαιρο θα μπορούσε να είναι ένα ποίημα;
η πραγματική κατάσταση της ελλάδας των μητσοτακαίων
Γύριζε, μη σταθείς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,
ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια,
η Αλήθεια τόπο να σταθη μια σπιθαμή δε θάβρη.
Αλάργα Μόρα της ψυχής της χαράς τα μουράγια.
Από θαμπούς ντερβίσηδες δες και στέρφους μανδαρίνους
κι` από χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους Αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο Ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
Δεν έχει Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα.
Ραγιάδες έχεις, μάννα γης,σκυφτούς για το χαράτσι.
Κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,
Των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι ζωίλοι,
και Μαμωνάδες βάρβαροι και χαύνοι λεβαντίνοι,
λύκοι ω!! κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι,
κι` οι χαροκόποι αδιάντροποι και πόρνη η Ρωμιοσύνη.
