iloveithaki.gr, 17,
Γυναίκες ελεύθερες, γεμάτες ζωή, με τρυφερότητα και πάθος. Ζήσατε το σώμα σας, την ελευθερία σας, την επιλογή να ζήσετε όπως εσείς επιθυμείτε.
Η Συβαρίτισσα της Λιλής Ζωγράφου δεν θυσιάζεται για κανέναν. Δεν γεννά για την πατρίδα, δεν υπακούει, δεν υποτάσσεται. Είναι γυναίκα που διαλέγει μόνη της τον τρόπο που θέλει να ζήσει.
Σας ευχαριστώ. Για τη δύναμη, για την επιλογή σας να υπάρχετε αυτόνομα, περήφανα, ελεύθερα. Γι’ αυτό σας τιμώ. Σας αφιερώνω αυτό το μικρό κείμενο, με αγάπη και θαυμασμό.
Κάποτε σε συνάντησα. Σε ένα μικρό παλιό γραφείο, σε ένα καφενείο γεμάτο καπνό και φωνές. Σ ένα πορνείο της βενεζουέλας, της Βραζιλίας γιομάτο χρώματα και μυρουδιές. Δεν ξέρω αν ήσουνα εσύ ή κάποια που σου έμοιαζε. Αλλά μου δωσες κάτι: την αυθόρμητη θύμηση πως μπορούμε κι εμείς να ζήσουμε ελεύθεροι. Κι αυτό δεν το ξεχνώ.
Και καθώς ο Μίλτος τραγουδά:
«Καλή σου νύχτα εκεί ψηλά, αχ Συβαρίτισσα κυρά…»
θυμάμαι ότι υπάρχουν ακόμα γυναίκες που επιμένουν να είναι ελεύθερες. Να μυρίζουν γιασεμί και να μη ζητούν άδεια για να υπάρχουν.
Σε γνώρισα κάποια βραδιά
Παραμονέσ του κλήδονα
Σε κάποια γειτονιά που δεν ξεχνάω
Ήμουν παιδί στα δεκαεννιά
Τα χείλη μου ξεκλείδωνα
Να πίνω να φιλώ και να ρωτάω
Μια τσικουδιά και άλλη μια πενήντα χρόνια διαφορά
Πενήντα χρόνια τσαμπουκά κι ευαισθησία
Κι ότι μασ έδεσε κρυφά από την πρώτη τη ματιά
Είναι του έρωτα η αδιάκοπη θυσία
Άκουσα νέα τρομερά τησ αρετούσασ τα παιδιά
Βγάλαν τα μάτια τουσ για ένα χωράφι προίκα
Ο οδυσσέασ εμπρηστήσ ο προμηθέασ νταβατζήσ
Κι ο ερωτόκριτοσ υπάλληλοσ του ικα
Σου φέρνω έναν παλιό σκοπό ένα τραγούδι σαν κι αυτό
Και το λαγούτο μου θα κάνω εγώ κομμάτια
Να ξέρεισ θα ‘χω στην καρδιά εκείνη τη ζεστή αγκαλιά
Κι αυτά τα πύρινα τα φλογερά σου μάτια
Καλή σου νύχτα εκεί ψηλά αχ συβαρίτισσα κυρά
Κι όλα τα λόγια μου σκορπίσματα του αέρα
Κι όσα δεν πρόλαβα να πω νομίζω ήτανε γραφτό
Η αγάπη πάλι άργησε μια μέρα
