δδμανιάς: «πουνέντε μου καλοκαιρινέ, χειμώνα μη φυσήξεις»

iloveithaki.gr, 8/1/2026

όταν ο άνεμος μιλάει, οι παλιοί ακούνε. από τον νιόνιο τον μανιά του μήδη

φυσάει σήμερα στα νησιά μας.
δυνατός ο πουνέντες.
έξω απ’ την κεφαλονιά, στο πέλαγος, σηκώνει μπόι.
άσπρα νερά.
βαριά ανάσα.

στο θιάκι παγγιάζει.
κρατιέται.
στα μέσα νερά, ανατολικά της ιθάκης,
όσο κι αν προσπαθεί
δεν μπορεί να σηκώσει κύμα.

κάνει όμως σβιλάδες.
χοντρές.
μπόρες ξαφνικές.
σαν να δοκιμάζει τα νεύρα σου.

τα καράβια θα ταξιδέψουν.
χωρίς πρόβλημα.
ο πουνέντες ξέρει πότε να δείχνει δόντια
και πότε να κάνει χώρο.

η υγρασία όμως…
έρχεται απ’ το πέλαγος.
κολλάει πάνω σου.
μπαίνει στα κόκαλα.
και το κρύο βαραίνει.

καιρός για μέσα.
φωτιά χαμηλή.
σιωπή.

κι αν θες περιπέτειες,
ντύσου καλά.
πάρε νιτσεράδα.
άσε την ομπρέλα.
θα στην πάρουν οι σβιλάδες
και θα γελάει ο καιρός μαζί σου.

οι μετεωρολόγοι τις λένε ριπές.
εμείς τις ξέρουμε αλλιώς.
από παλιά.

για τα τζάκια δεν ξέρω.
ο πουνέντες δεν τα συμπαθεί.
σκορπάει τη φωτιά.
εδώ θέλει άλλα μέσα.
πιο ήσυχα.
πιο σίγουρα.

έτσι ζούσαν οι παλιοί.
δεν πάλευαν τον καιρό.
τον διάβαζαν.
τον έκαναν φίλο.
άλλοτε τον άφηναν να περάσει.
άλλοτε του άνοιγαν δρόμο.

ζωή κοντά στη φύση
σημαίνει να χαίρεσαι τα τερτίπια της.
να κάνεις τα δύσκολα όμορφα.
να μη φοβάσαι τον άνεμο.

γιατί ο πουνέντες,
αν τον ακούσεις,
σου λέει ιστορίες.

και το θιάκι
ξέρει να τις ακούει.