iloveithaki.gr, 12/1/2026
θιάκι.
μικρό νησί.
βαρύ.
χωριά σκορπισμένα σαν πέτρες.
κιόνι και φρίκες.
κι ας έλεγαν οι παλιοί
«από φρίκες κι από κιόνι
ο θεός να σε γλιτώνει».
οι παροιμίες γεννιούνται από φόβο.
η αγάπη από συνήθεια.
πλατρυθιάς.
εξωγή.
άπλα πάνω απ’ τις αφάλες.
να βλέπεις μακριά
και να μένεις εδώ.
σταυρός.
κεφαλοχώρι.
ραχοκοκαλιά του βορρά.
η πόλη από κάτω.
λιμάνι και καρδιά.
ανωγή στην κορφή.
πέτρα.
μνήμη.
ξέφυγε πειρατές,
κράτησε λόγο.
εκεί ο αέρας μιλάει πρώτος.
λεύκη.
άι γιάννης.
ξενιτεμένα πουλιά.
φεύγουν χειμώνα,
γυρνάνε καλοκαίρι.
χτίζουν σπίτια.
ψάχνουν αυλές.
περαχώρι.
γη μεγάλη.
λάδι.
ιδρώτας.
εκεί που η πατρίδα
ακόμα απαντά.
και το βαθύ.
σεβασμός.
παραλία.
όχι περίπατος.
νυφοπάζαρο.
έλεγαν:
η παραλία παίρνει μυαλά.
κι όμως κατεβαίναμε.
γιατί αλλιώς
δεν υπήρχες.
τότε δεν υπήρχαν δρόμοι.
μόνο μονοπάτια.
τα προικιά περπατούσαν.
μπαούλα σε γαϊδάρους.
σεντόνια δεμένα.
κι από πίσω γυναίκες
να μετράνε τη ζωή
σε βήματα.
οι δρόμοι ήρθαν μετά.
οι εγγλέζοι τους χάραξαν.
ίσιους.
οι ενετοί άφησαν χρώματα,
διακρίσεις,
ρυμοτομία.
κι εμείς
μάθαμε να ζούμε
με ό,τι έμεινε.
θιάκι.
δεν είσαι φιλέτο.
δεν είσαι μπροσούρα.
είσαι χειμώνας.
και μνήμη.
να σε κρατάμε στη φούχτα.
όχι στο σφυρί.
να μη μας πάρουν οι ξένοι
και χαθούμε εμείς.
να μη γίνεις νησί
τριών μηνών.
γιατί ό,τι χτίστηκε με βήματα
χάνεται εύκολα
με ρόδες.
το θιάκι θέλει ιδέες και αγάπη
Σαν μια Ιθάκη είναι το τώρα, που όλο γυρίζω να τη βρω
και με των Δαναών τα δώρα, γελώ τον δόλιο μου εαυτό
