iloveithaki.gr, 22/3/2026
πόλεμος χωρίς έξοδο — και όλοι μέσα
ο πόλεμος δεν πάει καλά.
και όταν ο πόλεμος δεν πάει καλά, γίνεται πιο επικίνδυνος.
δεν υπάρχει καθαρό μέτωπο.
υπάρχει μια φωτιά που απλώνεται.
το ιράν δείχνει ότι έχει αντοχή.
όχι γιατί νικάει καθαρά.
αλλά γιατί συνεχίζει.
χτυπήματα σε απόσταση.
πίεση σε πολλά σημεία.
ικανότητα να κρατά το παιχνίδι ανοιχτό.
τα υπόγεια δίκτυα δουλεύουν.
δεν τελειώνει εύκολα μια τέτοια μηχανή.
κι αυτό είναι το πρόβλημα:
ο πόλεμος δεν σβήνει — απλώνεται.
η σύγκρουση δεν είναι πια τοπική.
αγγίζει ισραήλ, ιράκ, όλη την περιοχή.
ακόμα και η αναφορά σε μακρινές βάσεις
δεν είναι τυχαία.
δεν είναι απειλή μόνο.
είναι μήνυμα:
«μπορώ να φτάσω μακριά»
κι εκεί αρχίζει το επικίνδυνο.
όταν μπαίνουν στο στόχαστρο υποδομές,
νερό, ενέργεια, λιμάνια,
δεν χτυπιούνται μόνο στρατοί.
χτυπιούνται κοινωνίες.
ο πόλεμος όμως δεν είναι μόνο στη γη.
είναι και πάνω από αυτήν.
δορυφόροι.
σήματα.
μάτια που βλέπουν για όλους.
αν χαθούν,
δεν σταματά ο πόλεμος.
χάνεται ο έλεγχος.
στην άλλη πλευρά, η δύση δείχνει αμηχανία.
η ευρώπη παραπαίει.
χωρίς ενιαία φωνή.
χωρίς βάρος.
το νάτο υπάρχει,
αλλά δεν καθορίζει.
και οι ηπα είναι μοιρασμένες.
ουκρανία.
μέση ανατολή.
ινδο-ειρηνικός.
τρία μέτωπα.
τρεις ανησυχίες.
στην ουκρανία, ο πόλεμος σέρνεται.
πολλοί παίζουν,
κανείς δεν τελειώνει.
και πίσω απ’ όλα, η σκιά της ταϊβάν.
ένας φόβος που δεν έχει ξεσπάσει ακόμα.
στο εσωτερικό των ηπα,
υπάρχει κόπωση.
υπάρχει διχασμός.
υπάρχει αμφιβολία.
κι αυτό φαίνεται.
όταν η ισχύς διστάζει,
ο κόσμος το καταλαβαίνει.
και κάπου εδώ,
κανείς δεν μπορεί να πει πώς τελειώνει αυτό.
ούτε με νίκη.
ούτε με συμφωνία.
ούτε με λογική.
ίσως γι’ αυτό ο κόσμος νιώθει ότι κάτι δεν πάει καλά.
γιατί δεν βλέπει τέλος.
βλέπει μόνο συνέχεια.
επιμύθιο
όταν ήμουνα εφτά χρονών,
κατέβαινα στο καφενείο.
ήξερα την ώρα.
περίμενα να δω αν κέρδισε ο νονός μου στην πρέφα.
όχι για τα χαρτιά.
για το λουκούμι.
αν κέρδιζε, μου το ‘δινε.
κι ήταν το πιο γλυκό πράγμα στον κόσμο.
κι εκεί που στεκόμουνα στην πόρτα,
οι θείοι μου με πείραζαν:
«εσύ έβαλες φωτιά στο πέρα πηγάδι;»
στην αρεθούσα.
στο νερό.
και γελούσαν.
γιατί το πηγάδι δεν καίγεται.
είναι νερό.
σήμερα όμως…
οι μεγάλοι βάζουν φωτιές ακόμα και στο νερό
κι ένα τραγουδάκι για τον παπά της ενορίας μου…
