έχει πράγματι αγκάθια η καρέκλα της εξουσίας ειδικά τώρα. δεν παύει όμως την δόξα να την ζηλεύουν πολλοί και πάντα. δεν αλλάζει κάτι. ακούω ότι η Τρόικα ζητάει επίμονα πολιτική σταθερότητα στη χώρα μας αλλιώς πάπαλα τα δις. έχουν και τα δίκια τους. γιατί από μια ανεμοδαρμένη χώρα δεν πρόκειται ποτέ να τα πάρουν πίσω. όλα καλά μέχρις εδώ. εκείνο που με ξενίζει σαν απλό προβληματισμένο Έλληνα πολίτη, είναι μια χαλαρότητα και υποχωρητικότητα του ΣΥΡΙΖΑ. δεν μιλώ για την λίστα λαγκάρντ μόνο. γενικά υποτονικά δρα σ όλους τους τομείς. τι στην αρχή μας έλεγε για κατάργηση των μνημονίων, τι για επιστροφή στην αγνή δραχμούλα. ονειροπολούσαμε κι εμείς μαζί του. είχαμε κάποιο κόμμα, βρε αδερφέ, που μας υποσχόταν ότι υπάρχει κι άλλη λύση. βαυκαλιζόμαστε. ξαφνικά εκτός των άλλων ταξίδιών του τσίπρα έκτακτο και στην Ευρώπη συνάντηση με σόιμπλε κλπ λέξη για κατάργηση, τώρα λέει επαναδιαπραγμάτευση και άλλα υποχωρητικά στοιχεία. τον μαλώσανε οι ευρωπαίοι; του τάξανε; πάντως ο Αλέξης γύρισε αλλιώτικος.
βρε κωλοτούμπες που θα δούμε ακόμα.