Ένα τεράστιο απειλητικό “αν” κάνει το γύρο των ερτζιανών, του διαδικτύου, των τηλεοπτικών συχνοτήτων, φτάνει!
Ένα τεράστιο “αν αποτύχουν ” που εύκολα μεταφράζεται ως ευσεβής πόθος για παταγώδη αποτυχία.
Ενα τρομοερώτημα αθώο τάχα μου που πάντα τελειώνει με συμβουλή για στροφή στο ρεαλισμό!!!
Ας κλείσουμε για άλλη μια φορά τα αυτιά στα πληρωμένα από τους γερμανούς φίλους μας δημοσιεύματα (financial times kai liberation), αλλά και των δικών μας τρομολάγνων αναλυτών, να υποστηρίξουμε την κυβέρνηση σε αυτόν τον εθνικό αγώνα και να απαιτήσουμε το τέλος των γερμανικών δεσμών.
Βαρέθηκα να ακούω για την σκληρή στάση της Γερμανίας, έχουμε και εμείς σκληρή στάση και απαιτούμε.
Απαιτούμε την είσπραξη των κατοχικών-ναζιστικών δανείων, απαιτούμε την καταβολή του ΦΠΑ από την γερμανική εταιρεία που εκμεταλλευόταν τον κρατικό αερολιμένα, απαιτούμε αποζημίωση για όλα τα σκάνδαλα που πίσω τους κρύβεται ένας γερμανός, απαιτούμε να πάνε στα τσακίδια όσοι υπονομεύουν την εθνική προσπάθεια – δικοί μας εννοώ – που πήραν μίζες, που είναι στις λίστες, που φοβούνται τη φυλακή.
Απαιτούμε να το βουλώσετε όλοι και αν δεν στηρίζετε τουλάχιστον μην υπονομεύετε.
Ο λαός επέλεξε – δεχτείτε το – αξιοπρέπεια, αν χάσουμε θα χάσουμε μαχόμενοι.
Αν όλα πάνε κατά διαόλου, τουλάχιστον θα πάρουμε και κάποιους μαζί μας!!!
Αν οι μερκελιστές μας δείξουν την έξοδο από το ευρώ, θα τους δείξουμε περήφανα το δρόμο για τη δική τους πτώση, και κάτι άλλο που η ευπρέπεια δεν μου επιτρέπει να το γράψω, αλλά το αφήνω στη φαντασία σας.
Ερωτήσεις σε όλους του λάτρεις του “αν”: Αν σας κόψουν τα εχτραδάκια θα συνεχίσετε να αναλύετε τα “αν” των αφεντάδων;
Αν απολυθείτε, θα μιλήσετε για την ανεργία;
Αν η τράπεζα σας πάρει τη μεζονέτα, θα καταδεχτείτε να αναφερθείτε στους άστεγους;
Αν γίνετε φτωχοί, μήπως στραφείτε πρώτη φορά αριστερά;
