Αυτό είναι το λίγο κομμάτι ουρανού που μπορώ να δω, με την τέντα χαμηλά, από το μπαλκόνι μου. Η φωτογραφία σημερινή, γύρω στις 6:05 το πρωί, με το φεγγάρι να έχει ανατείλει και να βρίσκεται αρκετά ψηλά πάνω από τον ορίζοντα, πάνω από τις αθηναϊκές ταράτσες. Η θέα, επομένως, ανατολικά προς βορειανατολικά. Μια χαρά.
Αύριο, νύχτα Τετάρτης 12 Αυγούστου προς Πέμπτη 13, θα γυρίσω το προσκέφαλο στο ράντζο στο μπαλκόνι ώστε να βλέπω προς αυτήν την κατεύθυνση, αυτό το κομμάτι ουρανού. Το W της Κασσιόπειας θα βρίσκεται ήδη σχετικά ψηλά και θα τ’ ακολουθεί ο Περσέας. Αύριο τη νύχτα που θα είναι η κορύφωση της επίθεσης των Περσείδων. Πιτυρίδα στην ουσία που πέφτει από το μαλλί του κομήτη Swift-Tuttle, με την τροχιά του οποίου σμίγουμε μεσοκαλόκαιρο, σε σημείο από το οποίο οι διάττοντες δείχνουν λες και πέφτουν από τον αστερισμό του Περσέα.
Πιτυρίδα με ταχύτητα 200.000 χιλιομέτρων την ώρα. Αν καβαλούσαμε έναν απ’ τους διάττοντες, θα φτάναμε στην Σελήνη σε λιγότερο από δύο ώρες. Αλλά δεν μπορούμε. Κι ένας από τους λόγους είναι ότι δεν είναι μεγαλύτεροι από νιφάδα χιονιού.
Πυρίτιδα, πυροτέχνημα, πρώτο τραπέζι πίστα.
Περισσότερες λεπτομέρειες από τον Phil Plait.
